Rosemont
uyt het Venster.
Rosem.
VVEl Cipriaen, ghy hier?
Cipriaen
Godin, ick ben ghedwongen
Dat ick hier inde nacht, met moedeloos getreur,
Kom doolen over straet, en kermen voor u deur:
Aensiet u slaef, Princes, die leeft als sonder leve,
Soo ick u yets misdoe, wilt het mijn Lief vergeve:
Rosem.
Noemt ghy my Lief? dats vreemt, 'k heb u noyt Liefd' ghethoont.
cipriaen
Ist wat te vry? ick bid mijn vryigheyt verschoont.
Rosem.
Te vry, en oock te stout.
cipriaen
Mijn Engel moet vertrouwen
Dat waer de Liefde heerst, geen reden maet ken houwen
Rosem.
Wie buyten redens maet liefd's lusten volgen wil,
Die volcht geen Liefde, maer een reddeloose gril:
Op Vrundtschap ick versoeck, vertreckt u Cipriaen,
Vermits ick niemant wil by nacht te sprake staen.
Raniclis uyt.
cypriaen
Dit u versoecken sal ach! Rosemondt geschiede,
V onderdaen, en slaef volbrenght u heus gebiede;
Vaerd wel, ha! Ziels vooghdes, schoon dat ick van u gae,
Ick draegh u beelt'nis mee, ick oogh u ooghjes nae.
Binnen.
Raniclis.
DIts meer als ick oyt sach, dits buyten de gewoondt,
Dat yemant inde nacht sich voor u deur verthoondt:
Mijn Lief, mijn Rosemondt, dit oorsaeckt my veel vrese,
Dat onder onse Liefd' een valsch bedrogh moet wese:
Wil ick gaen kloppen aen, en spreken eens met haer?
Hy klopt
Ick doe 't; dat hoort sy licht.