Sonnet.
O Hooghe Godt, ick weet dat ghy veel hayren vlechten
Van kloecke Gheesten, daer de werelt noch van roemt:
Ick weet, ick wederseg hoe 't hayr hangt met gebloemt
Van 't blinde Griecken-hooft, 't gheen ghy daer self in hechten.
Ick weet Atheen, wat ghy om dit volck op ginght rechten
Dat wijsheydt lievend' was, en soete Poësy:
Ick weet hoe seer de Eeuw' van ouds om Maar was bly
Als hy hier mee het Landt, en Oorlogh swaer beslechten.
Ick weet wat Room daer na om hare Naso dee;
Tis waer dat hy hier voor weer druck en droefheyt lee
Als hy uyt sijn Fonteyn liet lieve Vaersjes sullen.
Deed'ghy't doe, met dees die daer waren in het Land?
VVaerom dees niet, niet min verrijckt met kloeck verstand?
Aey komt, en hellept ons KRVLS hooft met LAVREN Krullen.
Mercuer
Ick danck u seer; gelooft dat ick Goons geest sal vullen
Met dees u Vaersjes, die int Hemels blaeu int kort
Staen sullen, ick moet voort. Vaert wel, die zijt bestort
Met 't Hypocreenen nat. Ghy Musen wilt hem çieren
Ick bid met Mirthe Lof, Rooslaer, en Lauwerieren,
Mercevr binnen.
Musen.
Dat loven wy te doen. Komt gaet mee na 't Ghebercht
Waer ghy ons vreucht geniet. Te langh zijt ghy gevercht
Van ons, en van de Goon.
Rijmer,
Ick mijn sal willich spoeyen
Naer u believen.
Musen.
Komt wilt weer in Liefde bloeyen.
E. F. B.