Eerlycke tytkorting

Inhoudt. PROPHYRVS op-ghequeeckt by Adel, en in pracht: (Ghetreen tot hooghe staet, by veelen groot gheacht) Ghevoelt een tocht des vleesch; met lusten aenghedreven,

Waent sijn vermoghen hem 't ghenot van lust sal gheven: Ontsteecken met een brand, door 't Goddelijcke licht Dat in Rozette schijnt, en straelt uyt het ghesicht Op d'onverstaelde borst van Prophyro, die heden

Sijn geylheydt hier verthoont met Minnelijcke reden. Rozette selcht van staet, in Deughden op-ghevoed, In schoonheydt recht volmaeckt; doch soberlijck van goed: Lijdt aenstoot van de Min; die Prophyrus voor ooghen

Stelt aen een swacke Maeght (sterrick in Deughts vermoghen) Hy biedt sijn gaven aen; Sy slaetse van der hand. Hy stoockt het vuur vast op; Sy blust de geyle brand. Hy (om het Eerbaer hert met lusten te bekooren)

Leyt haer al wat hy weet, en wat hy kan te vooren. 't Bedrogh sijn's tongh vermach in 't minste niet by haer. Hy (op een aer manier) leyd heur het vyer wat naer. Hy siet dat vleyery haer hert niet ken verwecken:

Hy soeckt door gaven haer tot zijn wellust te trecken. Hy thoont meer als hy wil. Hy looft meer als hy heeft: Dat 's trou, die 't ontrou hert belooft, maer niet en gheeft. Hy vleyt. Sy smeeckt. Hy bidt. Sy sucht. Hy klaeght. Sy schreyt:

Dat hy haer suyv're schoot soo valsche laghen leyt. Als hy (na langh versoeck) van haer wierdt af-gheslaghen: Sijn dwangh tot Vooght-Heer stelt, om boeten zijn behaghen. Deughd' perst uyt haer ghemoedt een bracke Water-beeck.

Hy demptse met het slijck van een onkuysche treeck. Doch wat hy doet, 't is niet: haer Deughd' verwint sijn trots En blijft standvastich staen, ghelijck een harde rots Het gillen van de Wind in 't minst niet ken bewegen,

So houdt haer vaste Deught sijn geyle buyen teghen.