Rosette. Ghy soeckt my dit, en dat, met praten wijs te maecken, Maer mijn ghemoed en kan tot gheen verand'ren raecken. Ghy tracht in al u doen te breecken mijne sin. Ick ben noch dien ick was, en blijf oock dien ick bin.
't Is waer, dat ick verselt met ziel en lichaem beyden Niet langher blijven sal, tot dat de doodt die scheyden? Waer van den een om hoogh, en d'ander op dit dal, Een yeder sijnes weeghs van hier vertrecken sal: De Ziel moet door de doodt van hier na boven stijghen, Al waer sy na verdienst van Gode loon sal krijghen: Een loon van eeuwigheyd, in vreughden, of gequel, Na datter is gedaen, in Hemel of in Hel. Ghenoot oyt 't lichaem vreught, die geylheydt sich voor stelde. 't Is seecker dat dat Godt sal aen de ziel vergelde. 't Is waer, mjn lichaem sal verrotten in de aert; Maer eer daer 't lichaem komt: denckt waer de Ziele vaert. Heb ick niet liever dan een Aerdsche lust te derven: Om 't eeuwigh leven (door een Aerdtsche doodt) te erven? Heb ick niet liever dan te strijden voor mijn Eer Met Wapens van gheloof, en Christelijck geweer? 't Is waer: Godt heeft de Min gheheylight met sijn zeghen, Maer veele wederom sijn tot geen Min genegen. Soud' ghy dan daerom wel bewijsen metter daed Dat die gheen Min en pleeght, den zeghen Godts versmaed? Voor mijn: ick oordeel neen; En acht het veel bequamer; Te leven suyverlijck; is Godt oock aengenamer. 'k Misprijs niet d'Heyl'ge staet, van Gode ingestelt, Te weten 't Houwelijck, waer meestendeel na helt
Het Menschelijck gheslacht, maer houdse hoogh van waerde, Mids 't alles goed van Godt gheschapen is op Aerde. Ghy waent (doch doolt in waen) en wijst u oordeel an: Hoe dat mijn schoonheydt u, gheen Goon behaghen kan; Ghy waent dat Godt niet heeft in schoonheydt welghevallen. De Goden voeght het best, maer u gantsch niet met allen. Heeft mijn Natuur gheteelt in schoonheydt: Godt de Heer Die gaf de schoonheydt my, tot proeve van mijn Eer. Godt gaf de schoonheydt my aenvechtingh te lijden, En dat ick met de gheest het vleesch soud' teghen strijden. En soo de geest verwint de lusten, door haer kracht, Ick vraegh u, is by Godt dan schoonheydt niet gheacht?
Cookies on Poetry Cove