Eerlycke tytkorting

Philander. LErinde, hoe, wats dit? mijn Mint ghy inde schijn, Maer inder daet soo salt alleenich Thirsus sijn, Wat baet my doch de gonst, en al het welbehagen, Dat ghy uyt Liefde my dus langh hebt toegedragen, Ten aensien ick in 't minst noch niet bespeuren ken, Dat ick verseeckert van een goede uytkomst ben, Dewijl ick u dan heb gelieft als mijn beminde, Versocht dat ghy u door beloften sout verbinde, Met my te tre'en in d'Echt, (maer laes!) tot noch ontseyt Doch soo dat ick het hieldt, voor dochters eerbaerheyt:

Hadt ghy in erenst my, mijn Liefdts versoeck verboden Ick hadt u niet gelieft, dat sweer ick by de Goden: Hadt ghy op mijn versoeck, my soo niet aengehaelt, Ick hadt mijn leven na Lerinde niet getaelt; Dan doch: voor u onthael, en vruntschap my gebleken Sal noyt vergeldinge van danckbaerheyt ontbreken, Lerinde, u verdienst te loonen nae waerdy, Sult ghy (soo langh ick leef) willich bevinden my: Voor dees tijdt ben ick dan geperst van u te scheyde, Nae lange vryery, gepleeght tusschen ons beyde; Adieu met dese kus, adieu dan voor het laest, V beeltenis blijft in mijn Ziel eeuwich geplaest; Den Hemel gundt mijn Lief Lerinde wel te varen. Lerinde. Ick wensch Philander, dat ick my met u mocht paren. Philand. Lerinde, dits alweer, alweer u oude vondt Waer door dat ghy mijn hert quest met een nieuwe wondt. Lerinde. Philander, ach! ick sweert indien ick anders meene, Sult ghy veel eerder sien de spraeckelose Steene Opspringen uyt der Aerdt, en stijgen naer om hoogh, De Goden klagen, dat Philander ick bedroogh, Die ick nochtans bemin, en hou voor mijn beminde. Philand. ick achtent waer te zijn, so ghy u wout verbinde, Oft my toeseggingh doen, van wettelijcke trou. Lerinde. Den Hemel weet het ach! hoe garen dat ick sou, Maer dat ick niet en ken, door al te strickte wetten, Doch wilt ghy u op hoop een wijl te vrede setten, Om sien, of ons de tijdt gelegenthede brocht, Waer door dat ick mijn Liefd' aen u verbinden mocht: Ick sweert ick trachten sal met u mijn Lief te trouwe Philander u, die ick voor mijn beminde houwe.

Philand. Genomen ick verbeyd' op hoop van tijts toeval, Kunt ghy verseeckeren my, de tijt soo lopen sal, Dat ongetwijffelt ick 't gewenste sal genieten, Ick ben te vreden: en soo niet, salt my verdrieten, Dat ick een ure wacht, ick laet de Iaren staen, Dat ick vertrouwen soudt op sulck een ydelen waen, O neen, 't is langh genoegh my daer me op gehouwen, Ten sy dat ghy my doet beloftenis van trouwen, Ick sal na dese uyr, noyt dencken om de Min, Maer van u trecken af, mijn trou verliefde sin, Lerinde. Philander sout ghy dan Lerinde soo vergeten? Philand. Lerinde, 'k heb mijn tijdt te vruchteloos versleten, In sulcke schijn Liefd' als ghy aen Philander thoont, Waer door ghy my ghebracht hebt in een quae ghewoont: Dit is de laeste mael, dat ick het u sal vragen Of ghy verloven wilt, u Liefd', u welbehagen, Te thoonen niemant als Philander, die geen meer V Min versoecken sal, na dese reys ick sweer; Nu seght my hoe ghy wilt, nu seght my of, oft an, Op dat ick weet waer na dat ick my voegen kan. Lerinde. Philander, 't schijnt ick sal met Thirsus moeten trouwe, Philand. Waerom (Lerinde) my dan dus langh opgehouwe? Waerom Philander dan soo vele gunst verleent, Indien (Lerinde) ghy Philander niet en meent? Waerom soo menichmael met my alleen geseten? Waerom mijn schoone tijt soo vruchteloos versleten? Waerom mijn aengehaelt, gehouden menich nacht? Tot dat Aurora ons de blonde morgen bracht:

Waerom soo gunstich my geoffert uwe leeden? Waerom (segh ick) waerom soo vele vryicheeden? Die ick van u genoot, en ghy genieten liet, Daer ghy u Thirsus Mint, en meent Philander niet? Heb ick niet menichmael Liefd's wetten overtreden? Hebt ghy die vryigheyt niet willichlijck geleden? Heb ick u Maeghden schoot (Lerinde) niet genaeckt, En buyten Liefdens wet u lichaem aengeraeckt? Al wat de soete Min, mijn grage lust gebiede, Dat liet Lerinde ghy, als slapende gheschiede, Treedt eens in u gemoedt, siet watter is gedaen, En of u d'eer gebiedt Philander af te gaen, Doch 't is mijn wil, dewijl ick twijffel in het weten, Hoe ghy Lerinde, u met and'ren hebt gequeten; Ick eyndich mijn verhael, het is u wel bekent, Indien ick hadt gewilt, u eere waer geschent; Fy my, ick haet de uur, dat u lichtvaerde treecken, Tot sulcken eynden dan Philander sijn gebleecken. Lerinde. Philander ick en hadt u heusheyt noyt vertrout Dat ghy mijn op het vuylst, en 't snootst verwyten sout Dat ick mijn lacy, in mijn eer soo heb vergeten: De Bosch goon hier in 't Wout die kennen ons secreten, Die wetent, hadt ghy my tot sulcx niet gebracht, Ick sweert Philander, ick en hadt het noyt gedacht, Hadt ick u niet besint, ick hadt het niet geleden. Philand. Lerinde 't geen ghy seght strijdt teghens uwe reden Hadt ghy my wel besint, waerom my dan ontrooft, Het geen mijn Minne socht, aen anderen belooft? Hadt ghy mijn wel-bemint, gelijck ick vast vertroude Waerom geen trou belooft? ach! dat de Goden woude,

Dat ick Lerinde noyt mijn leven hadt gekent, Soo hadt ick niet u Eer, noch oock de mijn geschent. Lerinde. Vertreckt, vertreckt van my Philander, uyt mijn ooghen, Mijn schaemte langer ken u aenschijn niet gedogen, Vertreck, of ick vertreck, gaet wech, laet my alleen, Dat ick (soo achterhaelt) mijn droeve ramp beween. Philand. Lerinde u bedaert. Lerinde. Ick ken soo niet bedaren, Eylaes! wat spoockery, komt voor mijn oogen waren, Sie daer Philander, daer geseten op een stier, En drijft Lerinde wegh, wegh spokery van hier: Wegh met u nare schrick, wegh met u boose grille, Daer Thirsus! daer wat mach den schelm hebben wille? Gaet wegh ick wil u niet, ô neen; ick wilder van, Wech Thirsus, Thirsus wech, Philander is mijn man: Philander? ja, ô neen! ô neen; 'k moet Thirsus trouwen, 'K heb my aen hem verlooft, 'k moet mijn beloften houwen. Philand. Lerinde, ach! hoe ist? Lerinde. Philander, hoe sout wesen, Mijn hertjen is belast met angst, met sorgh, en vreese, Philander, ach! het schijnt my 't hert aen stucken barst, Philander 't schijnt de Ziel my uyt het lichaem parst, Philander, 't schijnt de Doodt my Doodt met duysent plagen, Philander, 't rout my dat ick mijn soo heb gedragen, Philander, 't rout my dat ick heb mijn Liefd' verseyt, Al eer ick u oyt sach, of kreegh genegentheyt, De Goon sijn mijn getuygh, hoe wel ick u mach lijden

Waer door inwendich ick ghevoel een bitter strijden, 't Is al een wijl geleen, dat Thirsus mijn versocht Tot Mins beloften, die ick aen hem heb volbrocht: Soo dat ick buyten weet mijn Vaders my verloofde, t Gheen, door een langh vertreck, allengskens weer verdoofde, En ondertusschen viel mijn sinnelijckheyt op dy, Op hoop dat Thirsus mijn soud' weder stellen vry: En wijl ick niet en ben van sijn beloft ontslaghen, En u (sonder verlooft) mijn Liefde heb gedragen, Bid ick (Philander) ach! dat ghy mijn doch verschoont, Dat ick (buyten mijn plicht) mijn heb te vry gethoont: Der halven bidt ick u met uytgestorte tranen, Dat ghy ons vryigheyt aen niemant wilt vermanen, Maer dat ghy my vergeeft al wat ick u misdeet. Philand. 't Geen ick u heb misdaen, is my van herten leet, Philander nimmer sal soo reed'loos sijn bevonden, Dat hy ( die d'oorsaeck socht) soud' melden anders sonden: Lerinde, wilt ghy noyt van welvaert zijn berooft, Trout niemant als die ghy u trouwe hebt belooft, Geluck, en 't geluck wil u den Hemel gunnen, Dat ick (Lerinde) soud' op aerdt bedencken kunnen: Leeft soo met uwe Lief, u lieve Thirsus bly, Dat het de Goden selfs een wel gevallen sy: Vaert wel met dese kus, hier mee sal alles rusten, 'k Wensch u met dese kus, de wensch van al u lusten. Binnen.