Eerlycke tytkorting

Celestina. BEweghelijck gespel, ô aengenaem gesanck, O lieve liefdens vreucht, ô blijdelijcke danck: 't Schijnt Raniclis ghy zijt tot uwe wensch gekomen, Wat dienter nu voor mijn eylacy! voorgenomen? Raniclis. Mijn vreuchde is soo groot dat ick niet laten ken, Te thoonen aen de Goon de dienst die 'k schuldich ben, Ick schijn ach! Celestijn, als van de doot verresen, Kom wilt uyt dese brief mijn blijde blijtschap lesen; Dits oorsaeck mijnes vreucht, dit sal de oorsaeck zijn, Dat Cypriaen zijn liefd sal thoonen Celestijn: Nu weet ick Celestijn soo goeden vondt te maecken, Dat ghy gewisselijck aen Cypriaen sult raecken.

Ghy siet uyt dese brief dat Rosemondt my mint, En om te trouwen my van herten is gesint, Waer door ick weet dat sy my willich sal gehengen Een middel: waer door ick soo veel te weech sal brengen, Dat Cypriaen sijn trous beloft sal komen nae, Dies ick van stonden aen na Rosemonde gae: Met dese mijn versoeck, dat sy om uwe minne, Haer met dees kleedingh kleedt in schijn van Herderinne, En ghy sult u ghewaedt veranderen in schijn

Van Rosemondt: en gansch in hare kleedingh sijn, Ick (in mijn Boers gewaet) weet liefdens plicht te plegen, En Cypriaen tot uwe liefde te beweghen. Celestyn Dees middel wel bedacht; my licht een uytkomst geeft. Raniclis. 't Is ongetwijffelt, 'k bid, dat ghy gherustich leeft. ROSEMONDT uyt. Daer komt mijn Rosemond, ey lieve! wilt vertrecken. Celestyn Ick gae, vaerd wel Binnen. Raniclis. 'k moet sien, of sy yets sal ontdecken. Rosem. Oy me! hoe seer ben ick (uyt liefde) in verlangen, Om weten of mijn lief de brief wel heeft ontfangen, Hoe haeck ick na die uur, hoe wensch ick om dien dach, Te weten, hoe hem doch mijn dienst behagen mach, Daer komt het loose wicht, het machtich minne Gootje. Cupido. Sijt Rosemondt gegroet. Rosem. Ick danck u Cupidootje, Ey! seght nu of mijn Liefde Brief van u ontfingh. Cupido. Hoort Iuffrou, hoe het my met dese Brief noch gingh, Rosem. Hoe, is die niet bestelt? Cupido. O jae: maer selje seggen Op wat manier Iuffrou, dat ick dit aen gingh legghen: De Brief die ghy my gaeft, die gaf ick aen een Boer, Die groote kennis heeft met Raniclis, en swoer My by zijn keel, de brief aen Raniclis te geven, Met middel, dat u daer op antwoort wert geschreven. Rosem. Eylaes! ick ben bevreest, en houde voor gewis, Dat dese Brief, in handen niet gekomen is Van hem, aen wien dat ick die heb (door u) gesonden. cupido. Daer komt den Huysman selfs.

Raniclis. En heb die gheen ghevonden, Aen wien de Brief most sijn: dees gaf hy mijn weerom. Rosem. O aengename Brief ghy zijt my wellekom. cupido. Iuffrou ick laet u t'saem, en gae, wilt my verschoonen. Binnen. Rosem. Cupido, 'k sal u dienst mijn leven lanck beloonen. Sy leest den Brief: ghelesen hebbende spreeckt. Sijt ghy dien Huysman niet, die heden Celestijn Van wegen Cypriaen, deed komen hier by mijn? Raniclis. Iuffrou ick ben die gheen. Rosem. Mach ick u wel vertrouwen Te vragen yets, het geen ghy sult by u behouwen? Raniclis. Ghy vraecht, oft vraecht my niet, doet Iuffrou u begeer, Doch van het geen ghy vraecht, ick u mijn trouheyt sweer. Rosem. Soo seght my doch of ghy dees Raniclis lang kende, En hoe het quam dat hy by u dees Brief dorst sende, Oock waer dat ghy hem spraeckt. Raniclis. De tijt ick hem eerst sach, En kennis kreegh, soo langh is als mijn heugen mach: Dies hy my onbevreest den Brief wel mocht vertrouwen, Dies spreeck u hertens gront, ick salt verborgen houwen. Rosem. Doe hy mijn Schrijvens las, hoe was doch sijn gelaet? Raniclis. Als of voor sijn gesicht op rees den dageraet. Rosem. Ach! hoe geliet hy hem, als hyse had door lesen? Raniclis. G'lijck of hy vande doodt in 't leven waer verresen. Rosem. Maer sprack hy niet, als hy mijn meningh had verstaen? Raniclis. Och! jae; als dat sijn Ziel ten Hemel scheen te gaen. Rosem. Soo ben ick seker dan dat hem mijn doent behaechde?

Raniclis. Hoort Iuffrou, wat hy sich op 't aldergrootst beklaechde. Rosem. Wat was dat? Raniclis. Maer dat hy u had op 't hooghst misdaen, Ten tijden als hy u eens sach by Cypriaen: Waer uyt de jalousy in d'hooghste top geresen, Hem nu een oorsaeck geeft van uwe liefd' te vresen; Soo hy verseeckert waer dat ghy noch even seer Hem minden: ja hy swoer te minnen u soo weer: Ach! als ick noch bedenck, de vreuchde die u lief Bethoonde, als ick hem behandighden u brief; Hy gafse kus op kus, hy boogh hem neer ter aerden, Ontfingh u lieve brief, in grooter eer, en waerden. Rosem. Doet doch soo veel om mijn, by Raniclis weer gaet, Getuyght hem hoe dat hy in 't hert gewortelt staet: Seght hem ('t geen ghy sult sien) ter liefde van sijn minne, Dat ick ter aerden boogh, aenbad de liefd' Godinne; Dat ick mijn hert en Ziel, mijn lief ten dienst mach bien, En dat ick op een kort hem weer by my mach sien: Om mijn getrouwe liefd' hem trouwelijck te tuygen, Al knielende ter aerd', mijn voor sijn voeten buygen; Seght dat ick hem misdaen, maer hy niet heeft aen mijn, En dat ick bid dat het mijn mach vergeven sijn: Seght hem dat ick sijn brief so langh voor hem sal kussen, Tot ons de eer toe laet der liefden brandt te blussen: Seght hem dat ick den dach, de uyr, minuten tel, Verwachtende (op hoop) dat ick met hem versel. Raniclis. Ick gae Iuffrou en salt hem alles wel verklaren. Rosem. Den Hemel u gheleydt. Raniclis. De Goden u bewaren, Maer hebt ghy Iuffrou oock te seggen hem yets meer.

Rosem. 'k Weet anders niet. Raniclis. Wel aen ick gae; noch kom ick weer, Maer sal ick Raniclis voor vast toe mogen segghen, Dat ghy genegen sijt op hem u liefd' te leggen? Rosem. Och jae; en dat ick sweer, het sy in wat geval Ick raecken mocht, dat ick hem eeuwich minnen sal: Raniclis. Heeft Iuffrou, my oock meer te seggen voorgenomen? Rosem. 'k En weet geen meer. Raniclis. Ick gae, noch moet ick weder komen.

Vooghdesse mijnes Ziel, Voedstresse mijns gemoet, Nu ick u trouheydt sie, siet wat mijn trouheyt doet: Mijn liefde, waerde lief, in 't hooghste top gevlogen, En siet u Raniclis nu staen, lief voor u oogen. Rosem. Mijn lief, mijn waerde hert, mijn uytverkooren Ziel, Voor u ghetrouwe liefd' ter Aerd' ick neder kniel, Wat doet de liefd' niet al, ghy in dees Boere kleere? V trouwicheyt verdient u liefde lief te eere. Raniclis. V liefde lief verdient dat ick (die om u leef) Mijn Ziel, en leven u lief tot belooningh geef, Behaecht u mijne liefd', ick sweer u trou te houwe. Rosem. Soo 's Raniclis mijn Man. Raniclis. Soo 's Rosemondt mijn Vrouwe. Rosem. Dees kus mijn lief, laet die getuygen hoe 'k u min. Raniclis. En dees dat ick tot u uyt liefd' genegen bin: Mijn waerde Rosemondt, uyt goe genegenthede Bid ick u, dat ghy my verleent, lief, noch een bede. Rosem. Al wat mijn lief van my begeert, dat sal geschien. Raniclis. 't Volbrengen komt my toe, en u lief het gebien. Rosem. 't Gebieden staet aen u, aen mijn lief het volbrengen, Dies spreeckt wat u gelieft, ick salt mijn lief gehengen. Raniclis. Alsoo my Celestyn (door schijn van Herderin,) Behulpsaem is geweest ten dienste van mijn min, Ist billick dat ick haer mijn hulpe weer verleene, Dat sy met Cypriaen, in liefd' me mach vereene: In welcke saeck mijn lief haer ken seer dienstich sijn, Mits dat ghy u verkleet in schijn van Celestijn: En Celestina haer in schijn van Rosemonde, 'k Weet dat door dit beleyt een oorsaeck wert gevonden, Dat Cypriaen sijn liefd' aen Celestina thoont,

En hy aen haer, en sy aen hem, haer liefde loont. Rosem. 't Is wonder wel bedacht, ick sal mijn lief genoegen, En my ten dienst van dese twee gelieve voeghen. CELESTINA uyt. Daer's Celestina selfs. Celestyn. Vind' ick u beyde t'samen? Raniclis. Tot dienst uw's liefd's, mijn lief en ick, goe middel ramen. Rosem. Ick sal als Herderin verthoonen Celestijn, En ghy als Rosemondt, sult in mijn kleedingh zijn, Op dat door dit beleyt u liefd' ten eynd' mach raecken, Kom laet ons gaen, en ons op 't spoedichst vaerdich maecken. Al t'samen Binnen.