Stemme: VVanneer ick slaep.
RYst uyt den slaep. Rijst op Aurora soet,
Op dat u komst de nacht verdwijnen doet;
Slaet u Paerden aen,, dwinght de bleecke Maen
Dat sy voort vertreckt,, en den dagh op-weckt,
Na wiens komste dat ick haecke;
O dagh! O lichten dagh! wilt naecke.
Steeckt uyt u hooft des Hemels hooghe top
O gulde Zon! En sluyt u Zalen op.
Seght dat Flora komt,, plucken het geblomt.
Zendt de Nymphjes uyt,, om Laurieren kruyt,
Om 't Lauriere Kruyt te vinden:
Ick sal mijn Lief een Kransje binden.
Met Roosjes rood, en Bloempjes soet door-breyd,
Waer op den Dau noch vers en suyver leyd,
Die hier neer-ghestort,, uyt den Hemel wort
Op dit groene Lof,, daer ick plucke of
Bloempjes schoon, die ick vast hechte
Aen een Kransje, dat ick vlechte.
Het Schaepjen teer gaet weyden door het gras:
't Hardertje wou hy by sijn Schaepje was.
't Ruyghe Geytje teer, loopt vast heen en weer;
Klimt het spitste top,, van 't Geberghte op:
't Loopt heen en weer deur alle hoecken
Om sijn weder-paer te soecken.
Den Harder soet, met sijne Harderin
De lust voldeedt, van sijn volwenschte Min:
Legghen mond aen mond,, in den morgen-stond
Als de Schaepjes gaen,, hare lust versaen
In de Klaver-rijcke dalen,
Als de gulde Son komt stralen.