Rosemondt uyt haer Venster. Wie daer? cypriaen 't Is Cipriaen, ha! voedsteres mijn's leven. Rosem. Ghy hebt mijn met u doent, oorsaeck tot wraeck ghegheven. cypriaen Voldoet Iuffrou het gheen, ick heb aen u verdient, 't Sy wraeck, 't sy wat het sy, al 't gheen ghy mijn verlient, Neem ick ghewillich aen. Rosem. Vertoeft ick koom beneden. cypriaen Speel-Luyden u vertreckt. Speel-Luyden Binnen.
Rosem. Wel Cypriaen wat reden Beweghen u, dat ghy in 't midden van de nacht, Met vruchteloos ghespel mijn hert te winnen tracht? cypriaen Iuffrou het is de liefd'; liefd' doet my sulcx plegen, Rosem. Wat oorsaeck? Cypriaen Om u hert tot liefde te bewegen. Rosem. Tot liefde? cypriaen Iae, tot liefd', ha! lieve Rosemondt, Op hoope dat u slaef daer door bewegingh vondt. Rosem. Indien ick na mijn wensch, u Cypriaen moght loonen 'k Soud' my aen u. cypriaen Hoe doch? Rosem. Een wree beulinne thoonen: In plaets van liefd', die ghy u hier me ach verdient, Soud' u een wreede wraeck tot looningh sijn verlient. cypriaen Thoont u; naer u belieft, soo wreedt alst u behaecht, Doodt my, 't sal glory zijn, dat soo een lieve Maecht Een Minnaers Ziele doet uyt 't lievend' lichaem varen, Ach! Rosemondt, verkort, verkort mijn levens jaren, Indien ick niet en mach genieten uwe min, Gundt dat ick van u handt de doodt ontfangh, Godin: Ick offer u met vreucht, om mijn ellent te korten, Dit stale lemmet om 't getrouwe bloet te storten; Ontfanght het, 't geen wel eer beschermer was van mijn, Laet dat nu Rosemond', u wraecks voldoender zijn: Laet dit sijn Meesters bloet, uyt hert en aeders suygen, Laet dit geverude stael met bloet mijn trou getuygen: Ick kniel sie daer mijn lief, en lever u dit swaerdt. Rosem. Soo lieven doodt, acht ick u Cypriaen niet waerdt, Meer wreedtheyt wil mijn wraeck.
Cypriaen Lust u wraeck mijn te villen? Voldoetse, graech sal ick, wat ghy wilt, willich willen: Is dat noch niet ghenoech, soo doet my dese smert, Ruckt levend' uyt mijn lijf mijn op-geoffert hert: Oft kapt van lidt, tot lidt, al mijn verliefde lede, Ha! Rosemondt, wat sal ick tot verseeckerthede Van mijn getrouwe min meer thoonen, als dat ghy, Bereyt en willich siet om uwe liefd' in my.
Siet hier de plaets bereyd, Daer 't lievend' herte leyd Ha! lieve moorderinne, V wreedtheydt noem ick soet; Kom Rosemondt voldoet, V wraeck-lust aen mijn minne.
Ruckt uyt sijn Legher stee Mijn hertje: 'tgeen al ree V willighe slaef doet buyghe; Op dat het aen me-Vrou Sijn liefde, en sijn trou, Getrouwelijck mach getuyge.
Rosem. Reyckt my u swaert. Cypriaen Sie daer almogende Godin Mijn trouwe borst ontbloot, en stooter vrylijck in. Rosem. Wel aen hou daer; ô neen; lecht daer vervloecte degen. Cypriaen Heeft Rosemondt berou, van haer opset gekregen? Rosem. V moorden, 't waer te wreedt: neen 'k wil anders wreecken. Cypriaen Hoe doch?
Rosem. Maer met dit sweert de oogen u uyt steken. cypriaen Mijn oogen, waerom doch? ach! Rosemondt mijn oogen? Rosem. Om dat ghy daer door hebt de Liefd' in 't hert ghetooghen. Cypriaen V slaef ghewillich is te doen 't gheen u behaeght. Rosem. In plaets van wraeck ist Liefd', die Rosemonde draeght; Mijn wraeck dat is een kus, ô rover van mijn ziele, Op wien Liefd's keurige oogen krachteloos verviele: Wanneer u soet ghespel, en 't aenghename liedt,
Op 't çierlijcxt gerijmt, na bootsten u verdriet, O pijne vol van vreuchdt, ô vreuchde vol van klachte, Hoe waerdich doet ghy mijn in 't hert die waerde achte: Ach! als ick noch bedenck u Liedtjen soet van sin, Soo brandt mijn hertje, (laes!) in vlamme van de min. cypriaen Veynst Rosemondt met mijn? Rosem. Het veynsen moet ick staecken. cypriaen Sal Cypriaen (Iuffrou,) dan aen sijn wensch gheraecken? Rosem. Spreeckt op, en seght u wensch. Cypriaen Ick wensch (mijn waerde Vrou) Te sterven van u handt, tot teecken mijnes trou. Rosem. En ken u trou aen my geen ander teecken geven? Cypriaen Het alder sekerst is, dat ick verlaet het leven. Rosem. Soud' ick dan moorderin van u ghetrouheyt sijn, En dooden Cypriaen? Cypriaen Op dat daer door in mijn Mach blijcken wien ick ben, en hoe dat ick beminne. Rosem. Waendt Cypriaen, in mijn soo wreeden hert te vinne? Waendt Cypriaen, dat ick een, die my soo getrou Bemint, als een beulin van 't leven roven sou: Waendt Cypriaen dat ick soo godloos my wil thoonen, En u ghetrouwicheyt soo ondanckbaerlijck loonen: Ach! neen, mijn teer ghemoedt is van een ander aerdt, Mijn voorstel was tot proef, ick acht u trou soo waerdt, Dat ick tot loon van dien, indien ghy most verliesen Het leven, graegh de doodt voor u wilde verkiesen. cypriaen O goon! ô goede goon! wat luck thoont ghy aen mijn? Dat Rosemondt mijn trou haer doodt acht waert te zijn: Iuffrou, u slaef die knielt eerbiedich voor u voeten,
De gansche werelt sal die glory weten moeten, Dat d'Amstel roemen mach van een Bataefsche Maecht, Die om getrouwicheyt, getrouwe Liefde draecht: Wat segh ick? ick segh recht, ten sy my het vertrouwen, In liefde niet bedriecht, mits in 't gemeen de Vrouwen Te licht veranderen, het gheen ick niet vertrou, In Rosemondt, die 'k voor standtvast in liefden hou: Bataefsche Nimph, çieraet, en pronck van alle Maechden, Ach! mocht het sijn verschoont, indien ick u yets vraechden? Rosem. Seer gaeren, mits ick u oock yets te vragen meen, Dies vraecht 't gheen u ghelieft. Cypriaen Neen Rosemonde, neen; Vraecht ghy eerst. Rosem. Waerom ick? Cypriaen Op dat ick eerst door 't vraghen, Met antwoort mach voldoen, mijn Iuffrouws wel-behaghen: Die (soo sy mijne vraech) met antwoort my voldeedt, Mocht oordelen, dat ick tot voldoeningh, gereedt Van hare vraech soud' sijn: door haer voldoen verbonden, Dies laet my tot voldoeningh d'eerste sijn bevonden, Op dat mijn wil'ge dienst aen Rosemondt geschiet, En my (in als wat sy gebiede) willich siet. Rosem. Nu ick sal d'eerste sijn, mijn vrage dat is dese, Mach my de eer geschien het Liedtjen eens te lese, Het gheen ghy Cypriaen deed speelen voor mijn deur? Het Liedtjen, waer door ick verwissel in mijn keur; 'k Min die ick heb gehaet, 'k haet hem die ick beminde, Door 't soet gevry, dat ick in uwe Rijmpjes vinde:
Ey! geeft my 't Liedtje doch, waer door mijn Zieltje leeft. Cypriaen Niet tegenstaende het niets deftichs by hem heeft, Geef ick het Rosemondt, 't is slecht van stijl, en rede. Rosem. het sy dan hoe het sy, 't stelt mijn begeert te vrede Cypriaen Ontfanght het Rosemondt, ontfanght het waerde Vrou; Ooght niet op 't nietich rijm, maer achtet door de trou: Die 't selfde my (uyt liefd') tot Rosemondt deed schrijven, Wiens wil'ge slaef ick ben, en eeuwich hoop te blijven. Rosem. V Geesticheydt, in deucht, ach! heusche Cypriaen, Die hebben my (op 't hooghst) in mijn begeert voldaen, Soo 't u believen sy laet ons wat t'samen wandelen: 'k Heb yets secreets met u in stillicheyt te handelen. Binnen.
Cookies on Poetry Cove