Prophyrus. Me-Vrou ghy hebt ghelijck; Maer zijt te jongh van Iaren Dat ghy met sulcken last u Ionckheydt soud' beswaren. Me-Vrou (schoon dat ghy spreeckt met Goddelijck vermaen) V Ieught vermach het niet de lust te wederstaen. Schoon dat u kuys ghemoed veracht de minne-treecke: V schoonheydt voeght het niet de soete lust te wreecke: V Ionckheydt al te swack tot sulcken swaren last. Me-vrou, bedenckt u eerst; daer is te veel aen vast. Rozette, ach! ghy zijt noch al te jongh van dagen, Dat ghy u gheest alreed' verght sulcken last te dragen.
V schoonheydt (als party) en acht dat vonnis niet: Dat ghy lust soud versmaen die u het vleesch aen-biet. Dat lust vertreden werdt by die, die Echt'lijck leven, De rede my gebiet u sullicx toe te geven. Wie (buyten Echt) lust soeckt, sijn Zielens welvaert rooft: Om dat hy s' elders pleeght als daer hy 't heeft belooft, Door Wetten van de Trou aen de beloft verbonden: Lust buyten Man en Vrou, ick stae het toe, 't is zonde. Maer dat Rozette soud' gelooven oft verstaen, Dat zy door lust van Min haer soud' te buyten gaen; Ick laet my duncken dat dat licht'lijck is te boeten: Ten aensien dat de Trou dat weder ken versoeten. Dies stelt Rozette dese grillen uyt u sin. Ghebruyckt u trotse Ieught. Ey! pleeght de soete Min. Versmaed gheen Ionckheyts Eer. Rozette slaet u ooghen Eens op mijn groot ghebied, mijn Haef, en mijn vermoghen. Aensiet mijn groote macht; mijn af-komst, staet, en goed; Mijn leven Ridderlijck, by Princen op-gevoed; Mijn aen-sien, en ghebiedt; de grootste pracht mijn's leven, Die ick vrywilligh wil u hallef over-geven, Soo lust genieten moght de aenghename vreught Die my de Min in-beeld, door 't aensien van u Ieught. ,, Rozette die ghelijck een Bloempje op sijn struycken Staet prachtigh op-gedaen, bequaem om af te pluycken. Rozette, lieve Nimph, ghelijck een Roosjen eel Seer çierlijck staet en pronckt op sijne Distel-steel,,
Gheen nut oft voordeel doet, als d'ooghen van de Menschen Die sien, en moghen 't niet ghebruycken na zy 't wenschen. Rozette, ick gevoel door uwe ooghs-gelonck In 't diepste van mijn hert een soete Minne-vonck. Rozette, ick gevoel mijn heete boesem blaecken. Rozette, 't hert ontsteeckt als ick aensie u Kaecken Ghepronckt met bloosjes Root: door Goddelijcke schaemt Te segghen 't gheen ick denck, voor dees tijdt niet betaemt. 't Is al verlooren, ach! ick ken door listigh veynsen Verberghen langher niet de grond van mijn ghepeynsen. Rozette, ach! ick voel, ick voel my heel vermant, Rozette, ach! mijn hert, my in het lichaem brant. Rozette, ken ick u bewegen tot medogen, 't Zy door gebeden, of door eenige vermogen, Waer mede dat ick ken u lieve gunste voen Ick salse lieve Maeght eerbiedelijck voldoen. Met alle dienstigheydt sal ick my tot u neygen: Al wat mijn is sult ghy gebruycken als u eygen. Al wat u lieve lust op Aerd' bedencken moght Dat al (ô waerde Vrou) sijn na u wensch volbroght. Al wat u groot begheer stondt yemand te ghebieden, Dat soud' (naer uwe wil) ghehoorsaemlijck gheschieden. Dies bidd' ick (lieve Nimph) besteed u jonge Ieught. Tast toe, Me-Vrou, tast toe, terwijle dat ghy meught.
Cookies on Poetry Cove