Cypriaens Minne-Klacht. aen Rosemondt.
VLiedt heen droeve suchjes
Na mijn Rosemondt, wiens hertje brandt (eylaes!) van soete minne,
Venus uwe vruchjes,
Wortelt ghy in 't hert van mijn verliefde lieve moorderinne
Droeve traentjes mocht ick u mengen in haer bloedt,
Rosemond' ick weet,, mijn smert, mijn leet,
Beweeghden u ghemoedt.
Maer wat ist ô Goden,
Oft ick klaghjes, traentjes, suchjes offer aen mijn Rosemonde,
Ghy (door u gheboden)
Hebt haer in de Min met trous beloften waerdiger verbonde
Vlieght ten Hemel droevige suchjes; tuyght aen de Goon,
Dat ick om de Min,, van mijn Godin
Moet sterven duysent doon.
Ach! hoe ken ick leven?
Als ic (Rosemond') bedenck hoe ghy in lusjes van de minne,
Sult ten offer geven,
Lipjes, Borsjes, Hertje, Zieltje, ja u selfs Aerdsch Godinne,
Droeve gedachjes sullen mijn tuygen wat u geschiet,
Lieve minne vreucht,, de lent mijn's jeucht
Moet smooren in verdriet.
Eynde.