Juliana gaet in de groente neder-sitten: singende dit navolghende Liedtjen, ondertusschen komt den Hartogh uyt, luystert na 't singhen. LAura sat laest by de Beeck, Onder 't schau van Elsen Bomen, Sachjes sy in 't water keeck, Is daer na in slaep ghekomen; En begost heel soet te dromen Van de Liefde, van de Min, Slapend' is sy neer ghesegen, Met haer boesem los geregen Lach die soete Veld-godin.
Wijl sy daer alleenich sat Coridon gingh by haer sitte: Midts hy na haer Borsjes vat Roept zijn Laura wat is ditte; Ach! mijn boesem brandt van hitte: Hier me zijght sy weder neer, En begint op nieu te dromen Soo je wilt soo meughje komen; Neen, ô neen; het krenckt mijn eer.
Viel weer soetjes neer in 't gras; Och! ick ben door droom bedroogen Riep sy met besloten ooghen: 'k Meend' ick sonder Maeghdom was.
Hartogh O lieffelijck gesangh, ô soete minne reden Die my tot Min beweeght? ick koom vrymoedigh treden Hier in dit Lomm're groen, daer ick (ô Harderin) Met een genegen Ziel op-offer u mijn Min; Een Hartoghs hert hebt ghy ô Harderin gevangen, En met de bloosjes die op u snee-witte wanghen Soo schoon gemormert staen: beweeght ghy mijn, dat ick Mijn hert ghevangen voel in Liefdens soete strick: Een Hartogh knielt voor u, een Hartogh wiens vermoghen Is minder als een slaef, alleenlijck door u ooghen: V ooghen: ja, daer by een aenghename klanck Vol soete melody, van treffelijck ghesanck: Die doen my in u dienst ootmoedigh neder buygen, Om u de neygingh mijnes herte te getuyghen: 't En is gheen wulpsche Min, ten is gheen yd'le tocht, Die maer voldoeningh van mijn Mins genot versocht: 't Is Liefd' oprechte Liefd' die ick tot uwaerts drage, 't Is Liefde wiens ghelijck men noyt ter werelt sage, 't Is Liefd', voorwaer 't is Liefd', 't is Liefde ach! wiens kracht, (Ha! schoone Harderin) u weder Liefd' betracht. Iuliana Den Hartogh die misdoet sich selver. Hartogh Door wat rede? Iuliana Vermidts sijn Majesteyt verkleent sijn waerdichede, Ont-Eelt sijn Eedeldom, en spreeckt van Liefd' met haer
Die nutter dient ghetrout met eenen Bedelaer. Hartogh Neen Harderin, ô neen, ghy moet met mijn belye, Dat Liefd's keur niet en siet alleen op de waerdye Van Adel-Rijcke pracht: maer Liefd' volght Liefdens wet, En Liefd' betracht weer Liefd', daer Liefd's sin keure set; Geen Adeldom soo Eel, gheen Edelheyt soo waerdt, Als de genegentheydt die rechte Liefd' keur baerdt: Ghy moet (ach! Harderin,) dit neffens mijn vertrouwen, Indien dat ghy u wilt aen reen gegrondt-vest houwen; Dat niet Liefd' overtreft hier op dit Aerdsche Dal: Oft spreeck-woord waer vergeefs, de Liefd' verwint het al: Wilt ghy u weder-liefd' aen mijne Liefd' doen blijcken, Ick sal u Echtelijck bedelen met twee Rijcken; Dat 's 't Griecxsche Hartoghdom, 't Atheensche Koninck-Rijck, d'Welck ghy besitten sult, en wesen mijn's ghelijck. Iuliana Eerbiedigh buygh ic neer om dancbaerheyt te thoonen, 't Vermoghen my ontbreeckt, dees eere te beloonen; Ick kniel ootmoedigh neer, buygh dancbaerlijck ter Aerd, Ia u Slaefin te zijn is Sivia niet waerd: Grootmogend' Majesteyt, ick bid u leeft na rede, En stelt u Liefdens keur door achterdocht te vrede; Dat ghy u niet vergeet in Liefde-loose Min Tot my een Huysmans Kindt, en schamele Harderin. Hartogh Hoe ghy u meer verkleent, hoe ick u meer verheffe, Ghy sult in Eer en Staet gantsch Griecken overtreffen: Ghy sult sijn Koningin van Griecken, en Atheen: Rijst Harderinne rijst, laet knielen met ghebeen Die 't knielen voeght, om u tot Liefde te beweghen;
Vergund my (soo u gunst van my mach zijn verkregen) V weder-liefd', ick bid. Iuliana Grootmogend Majesteyt Die 't bidden niet en voeght, aen mijn onwaerdicheyt; Oock ist soo verr' met mijn, dat door beloft van trouwe Ick my verbonden heb, te zijn een Harders Vrouwe. Hartogh Ist maer beloft, ach! die beloft ken zijn ontdaen. Iuliana Ick vrees de Goden my met straffe soude slaen. Hartogh En isser dan geen hoop u weer-liefd' te verwerven? Iuliana Veel liever hier ter plaets den doodt (eylacy!) sterven. Hartogh Bedenckt u Harderin, wat het verschillen sou Te zijn een Koningin, oft arme Harders Vrou; Te hebben alle lust, en in de Weeld te leve, Oft sich in d'arremoed tot slaverny te geve: 't Verschil dat is te groot. Iuliana Hoe veele dit verscheelt, Soo ken nochtans de lust, de overvloet, de weelt My niet meer geven als een tijtelijcke vreughde, Die ick soo hoogh niet acht als ick wel doe de deughde Deughd die niet ooght op Staet, oft groot geachte dingen Die onderworpen zijn des tijdts veranderingen: Deughd', die de Ziele baerd een onverganckelijck soet Deughd', die in 's Hemels vreuchd de Ziele brengen moet Daer komt mijn Celidon, 't is tijt voor mijn te scheyde. Claudiaen uyt. Hartogh Wat oorsaeck? Iuliana Om het Vee (Genadigh Heer) te weyde. Hartogh Indien ick dan van u niet meer verkrijgen kan,
Soo bid ick Harderin, doet my die eer doch an Dat ick u lieve stem, en sangh noch eens mach hooren. Iuliana Ick die mijn acht te zijn Slaefin voor u gebooren, Doe wat u wil ghebiedt, in onderdanicheyt, Stel ick my willich te voldoen sijn Majesteyt: Daer is mijn Cilidon, die met sijn aerdigh speelen Yets treftighs maecken sal; als ick begin te queelen: Kom Celidon sit neer hier in 't belommert groen, Om sijne Majesteyts believen te voldoen. Claud. Grootmogend Vorst, indien u Hoogheyt schept behagen In Kunst van goet Musyck: 't is billick wy ons dragen Als onderdanen, om sijn Hoogheydt met vermaeck En vreughde te voldoen. Hartogh 't Is Harder soo een saeck, Die ick op Aerden houd' het Eelste aller Kunsten, En sal derhalven u bethoonen alle gunsten: Veel meerder luck hebt ghy, als ick, een Vorst ghebooren: Ach! had den Hemel my tot sulck een luck verkooren Als u; ick waer vernoecht: doch dit stel ick ter sy, En met u soet Musyck verheught een weynich my. Clavdiaen speelt onder het singhen van Jvliana, ondertusschen komt Apolonia luysteren.
Cookies on Poetry Cove