Helena, Elisabeth, Cassandra met eenigh ghebloemt. GHespeelen; laet ons hier onder dees dichte linde (Om soete tijt-verdrijf,) eens graesjes t'samen binden Om sien wie van ons drie, dat eerst sal sijn de Bruyt. Elisabeth Wat seydt Cassandra? Cassand. Ghespeelen, ick besluyt 't Gheen ghy (Helena) seght. Helena. Soo 't u gespeelen lust, laet ons wat neder sitte. Elisabeth Ick ben te vreen. Cassand. Ick mee. Helena. Cassandra neemt ghy 't witte Lavender bloempjes, ick de Egelentiere roos, Elisabeth Provens, de oorsaeck dat ick koos Dees bloempjes; is alleen, om daer me af te beelde, Ghelijck ick mijn gespeele dese Bloempjes deelde; Dat na gebonde Kransjes, ons de blom beduyt Met welck Ionghman datmen 't huwelijck besluyt. Cassand. Ken uyt de kleur des Bloms beduyt zijn trouwens teken Helena. Niet inder daet, maer by de kleur sal zijn geleken De Ionghman, die men elck tot partuyr toeleyt. Elisabeth 'k Verstae seer wel het geen Iuffrou Helena seyt, Yder sal op zijn Bloem, het graese kransje binde, Gelijck of men de bloem in plaetse van beminde Gingh stellen: houdt de knoop, soo sal men dan daer deur Een Ionghman kiesen, na d'uytleggingh van de kleur. Cassand. 'k Verstae nu hoe ghy 't meent, ey! kom laet ons beginne Helena. 't Is soete korswijl, en een oeffeningh voor die minne. Elisabeth Dat ondertusschen ons de eere mocht geschien
Dat ghy een Liedtjen songht Helena. Helena. Wel, indien Ick daer me Speel-genoot voldoen ken u behaghen, Ick wil ghewillich my, nae u believen draghen: 'k Heb daer een Liedtjen, 't welck my eens een Minnaer gaf, Die 't selver rijmde, door zijn liefs te wreede straf: Dit sal ick singhen, 't is seer soet van voys en rede, Vol kunst van Rymery, als minnens deftichede.
Cookies on Poetry Cove