Stemme, Sy tanto gratiosa.
O Twee vereende Zielen,
Verliefde twee, wiens herten in Liefde branden:
't Ootmoedich neder knielen,
Voor Liefd's Altaer, ter eeren d'Offerhanden,
Gheschiet alleen,, om met ghebeen,
De Goden te beweghen,
Dat sy u geven,, in dit rampsaligh leven,
Heyl, en zeghen.
De brandt, van Bloem, en Kruyden,
De soete geur, de vlammen, en het blaecken,
Alleenich ons beduyden,
Dat ghy in 't hert moet buyten lust versaecken.
En wert gedaen,, op dat ghy aen,
Die brandt soudt leeren brande,
En doen versengen,, al wat de lust mocht brengen,
T'uwer schanden.
Venus.
Nu gaet geliefjes gaet, ick wensch u beyde toe,
Dat Ceres u gewas, en Pan dijn Vee behoe.
Thirsus.
Wy dancken u Godin, die onse Liefd' doet groeyen,
Lerinde.
Danck sy u (ô Godin) die ons u gunst verleent.
Cloris.
V Godtheyt sy gedanckt, die dees twee heeft vereent.
Philida.
Godinne gundt dees twee, dat sy in Liefde bloeyen.
al t'samen Binnen.