Rosette. De lusten die de Trou voort-brenght, houd' ick voor goet, Dan (dat ghy 't recht verstaet) 't is op een ander voet. Schoon dat ick door u lust tot lusten werd' gedreven, Op hoop dat mijn de Trou die misdaed soud' vergeven: Wat soud' het anders sijn? wat was het meer ghedaen Als nuttigen vergif, op hoop van niet te schaen? Wech, met u zotte klap; want ick tot genen dage In minnelijcke Trou sal scheppen mijn behage. Och! neen. Lust baerd mijn Trou, om suyver in den Heer (Door een oprechte Trou) te Trouwen aen 't begeer, Dat lust in reynheydt schept; Dies is het al verlooren Hoe schoontjes dat ghy praet, 't en sal my niet bekooren. Ghy raedt my al te slecht: dat ick mijn jonghe Leen Soud' tot een vuyl bejagh van geyle Min besteen. Waer salder oyt ghemoed zijn sonder straf bevonden Daer lust met vrye wil ten dienste staet de zonden, Die met een strengh vergif (na doodes wreed verniel) De lusten van het vleesch vergelden aen de Ziel? Neen Prophyre, och! neen: Noyt sal mijn gheest ghehenghen Dat vleeschelijcke lust haer lusten sal volbrenghen. Noyt salder kriele tocht zijn wullepsheden snoot (Door dertelheydt des vleesch) uyt-storten in mijn schoot. Soud' ick een vuyl bejagh om Werelds Eer gedogen? De reden seyd my neen, door 't Geestelijck vermogen.
Gaet bied u gaven aen, daer Eer-sucht, staet, en pracht Op 't hooghste sijn gesien, en op het grootst' geacht. Ick achtse min als niet. Schoon ghyse weet te prijsen: Begeerte sal tot lust mijn lusten noyt doen rijsen. Hoe soet dat ghy de vreughd' acht van de dert'le Min, Ick vinder anders niet als bitterheden in. Wech met u soet vergif. Wech met u loose treecken: Ghy sult in mijn ghemoed de lusten noyt ontsteecken. Ghy sult mijn door bedrogh van Gaven, ofte u Tongh, Noyt brengen tot die lust, daer u de lust toe dwongh. Ghy sult my nimmermeer tot lust van Min verkrijgen. Dies raed' ick u voor 't best (Prophyre) stil te swijgen. Gaet Prophyre, daer is voor u begeert geen hoop, Mijn Eer, noch lichaem zijn om geld of goed te koop. Ick wensch veel eer te zijn berooft van 't soete leven, Als dat ick soud' u lust mijn reynheydt over-geven. Mijn lichaem in bedwanck van u onkuys bejagh: Hoe of lust tot versoeck u tongh dat verghen magh? Ghy tracht my tot de Min met schoone praet te drijven, Ick hoop Rozette sal onwinnelijcke blijven. Schoon dat ghy met een schicht van vleyerye schiet, Mijn borst ghewapend is; V pijlen quetsen niet. Schoon dat ghy Prophyre vast blaest van groote dingen, Ick voel in mijn ghemoedt gantsch gheen veranderinghen. Soud' ick gedoogen dat mijn onbevleckte schoot Besmet soud' worden? En mijn ziel gequetst ter doot? Wech, wech. 't Is sotterny. 't Sal nimmermeer gheschieden Dat mijn een vuyl bejagh de lusten sal gebieden,
Of in het minste deel bewegen sullen tot De tochten van het vleesch, die walgingh sijn voor Godt.
Cookies on Poetry Cove