Eerlycke tytkorting

Koninck. DE aenslach is misluckt, hoe nu best aengeleyt? Eer dat het snel gerucht mijn snoode daet verbreyt: Wil ick nu Cloris gaen ontsluyten uyt zijn banden: En oft hem Philida, ontdeckte dan de schanden Door mijn aen haer geschiet, 'k weet niet hoe ick het klaer. Ick maeck het soo 'k het maeck, de saeck die loopt gevaer: Best dat ick Cloris spreeck, aen hem ontdeck de saecke, Om sien, oft ick met hem het ken ten besten maecke: Ach! Cloris dien ick heb op 't alder hooghst misdaen, Een groot berou komt my in mijn gewisse slaen: Ick die de quade straf, heb selver quaet bedreven; En kniel ootmoedigh neer, dat ghy 't my wilt vergeven: Of zijt ghy niet genoeght als met een wreeder wraeck, Leeft met my soo ghy wilt, bestraft mijn quade saeck: Ick koom om met berou, mijn misdaet te bekennen, Ick had int sin de eer uw's Herderins te schennen: Dits d'oorsaeck ick u heb in Heghtenis gedaen,

Doch 't snode feyt noch niet volbroght, (hoe wel bestaen:) Door toeval vande Goon, die 't selfde my beletten, Soo dat ick in het minst haer eere niet besmetten: Ick bid u Cloris, Vrundt neemt het ten besten af, En naer 't u wel gevalt, voldoet aen my de straf. Cloris. Ist droom? ist spokery? wat komt my hier te vooren? Hoe vreest sijn Majesteyt dan niet der Goden tooren? Hoe dorst ghy 't Vorst bestaen, te schende Cloris Vrou? Niet wettelijck vereent, maer door beloofde trou: Indien sy mogend' Vorst is onbesmet gebleven, Ick sweert sijn Majesteyt het is hem al vergeven, Maer is haer eer gequetst, haer kuysheyt yets misdaen, Ick salt met wraeck voldoen, al sout my eeuwich schaen. Philida ghewapent, in manne kleedingh, komt met Philander voor de gevanckenis. Waer zijt ghy Cloris nu, die 't minnen so wel lusten? Dat ick om uwent wil my inde wapens rusten: Waer sijt ghy booswight nu? waer sy dy snoden schelm? Om wien dat ick dit hooft deck met een yseren helm: Waer zijt ghy Cloris, die met Philida in 't groen, En dichte Boomen wout u troetelingen doen? Ick daghvaerdt u ten strijdt, en veght om vrouwen eer, By d'opperste der Goon, ick Cloris loof en sweer, Dat ick my wreken sal, en met dit stael bepleyten, De sno verradery uw's voorgenomen feyten, Hoe wel so niet volbroght als ghy wel had gemeent; Wat let my dat ick 't vleesch niet hack van u gebeent: De slooten, hoe sy sijn geslooten, 'k salse breecken, En stellen Cloris vry, en my op Cloris wreecken:

Op Cloris? neen; op hem die Cloris was in schijn: Wie denckt den Koninck wel, dat hier by hem mach zijn, Een die de valscheyt haet, voorstander van de goede. Koninck Waer toe kloeckmoedigh Helt, dit ongerustich woede? Wat isser dat u let? Philida. Dat hebt ghy wel verstaen, 'k Wil dat men Cloris voort doet uyt de Boeyens gaen: Die tot sijn onschult heeft tot noch toe hier geseten, Ha! Koninck, knaecht u niet de kancker uw's geweten? Dat ghy de Vromen soeckt met schanden te verraen, Treet eens in u gemoet, siet wat ghy hebt gedaen; V doent is my bekent, ick wasser dichte by, Als ghy aen Philida, versocht u schelmery. Koninck Wie zijt ghy? Philida. Wie ick ben? die, die ick placht te wesen, En geensins sal voor u, ô Godloos Koninck vresen: Die, die gemoedicht u sijn hooft te wraeck komt bien: Wien u subtijl bedrogh, te valslijck is gebleecken, Soo dat ick ben geperst op u mijn leet te wreecken: Door valscheyt dien ick u, ha! Koninck, tuygen kan. Koninck Ghy schelt onschuldich mijn, en liegter valschlijck an: Heeft Cloris niet misdaen, gelijck hy niet en heeft, 't Is reden dat hy gaet daer hy in vryheyt leeft. Philida. 't Is daer me niet genoegh. Koninck Niet hooger 't sal u rouwen. Philand. Het geen hy seyt (mijn Heer,) dat sal ic staenden houwen. Koninck Ick raedt u dat ghy swijght. Philand. 't Is billick 't geen ick doe, Het spreken staet mijn vry, u komt het swijgen toe.

Koninck Wat trots, wat smaet, wat spijt, wat komt my niet te vooren? Wat moet ick hier van u segh, Lompen rekel hooren? Philand. 't Geen dat sijn Majesteyt op 't lelicst heeft bethoont, Geeft oorsaeck dat men hem met sulcke glory kroont. Philida. Daer leyt den Helm, daer 't Swaert, daer 't Harnas dat een Vrou, Gedragen heeft tot een getuyg'nis van haer trou: Die Cloris is belooft, die ick hem swoer te houwen, Mijn Cloris die ick nu sal voor mijn eygen trouwen: Kom Lief, kom hier by my, ontfanght mijn Zieltjen, ach! Dat van mijn suyvere Liefd' u noch getuygen mach: Waer toefdy, ach! mijn Lief, en isser niemant dan, Die u een reys by my, ach! Cloris helpen kan? Cloris siende Philida, breeckt de gevanckenis op, en komt by haer. Mijn Lief, mijn Philida getrouste Herderinne; In wien dat ick bespeur de aldertrouste minne: De aldertrouste Liefd', de aldertroutste trou; Die oyt ter werelt is gebleecken in een Vrou: Waer me sal Cloris doch beloonen 't trou bedrijf: Mijn Lief. Philida. Mijn Ziel. Cloris. Mijn hert, wiens Lief ick eeuwich blijf; Ick heb den Koninck (Lief,) sijn misdaet al vergeven, Indien ghy suyver in u eere sijt gebleven. Philida. Mijn eer, mijn lief die is in 't minste niet misdaen. Cloris. Soo neemt den Koninck dan weer in genade aen. Philida. 'k En wil geen quaet met quaet, maer doe na u behagen,

Grootmogend' Majesteyt, alsoot de Goon voorsagen, Dat door haer schickingh u voornemen wert belet, Ken ick sijn Hoogheyt vry, mits ick niet ben besmet. Koninck Ick buyg ter aerden neer, ootmoedich my te thoonen, Om u goetdadicheyt, ten vollen te beloonen: Van al wat ick besit, eyst wat u lust, begeert, Al waert mijn halve Rijck, 't wert u gegont, ick sweert: Ach! Cloris waerde Vrundt, voor wien ick neder buyge, Al waer de schaemte my mijn misdaet comt getuygen, Dat ick onwaerdich ben, te voeren Konincx naem, Door d'overboose daet waer van dat ick my schaem: Ach! Hemel hooge Goon, waer me sal ick beloonen, De over groote deucht die ghy aen mijn comt thoonen; Ach Cloris! Philida, getrouwe Herderinne, Wt-muntend' in de deucht, deuchts voorbeelt in de minne: Eyst bid ick, wat u lust, tot beyder u versoeningh, Ick sal tot Offerhandt van mijn misdaet voldoeningh, Op-Offeren al 't geen, u wensch wil van mijn macht. Cloris. 't Berou heeft ons voldaen, van 't werck noch niet volbracht. 'k Heb mijn genoegen Heer, dat ick mijn levens dage, Mach slijten met mijn Lief na Liefdens welbehage: Mijn lieve Philida, wiens Liefde overwint De aldertrouste Vrou, die men ter werelt vint: Laet ons de Goden gaen met Offerhandt bewegen, Dat sy ons inde Eght verlenen, heyl, en segen, Op dat van dagh, aen dagh, ons Liefd' vermeert, en groeyt Gelijck het Eg'lentier dat inde Liefde bloeyt. Koninck Ach Cloris! 'k acht als slaef my onder u gebiede,

'k Versoeck dat my die gunst voor ditmael magh geschiede: Dat ghy in blye vreucht met mijn ten hove treedt, Daer ick sal maken doen, ter eeren u gereedt Een Hoofs en soet vermaeck, van alle Bruylofs vreuchde, Op dat u Zieltjens haer vereenigen in deuchde. Cloris. Danck sy sijn Majesteyt voor 't geen hy ons aenbiet, Philida. Voor u geboden gonst wy danckbaerheyt bethoonen, Cloris. By d'Herders voeght het best, en by den Koninck niet. Philida. Dies ons sijn Majesteyt gelieve te verschonen. Koninck Alst anders niet en mach, Soo wensch ick Cloris, ach! Dat u de Goden geve, Heyl, voorspoet, Liefde, vreucht, Al wat ghy wenschen meucht, In dit rampsalich leve. Cloris. Wy aen sijn Majesteyt, (Voor gunst en) danckbaerheyt, Sijn schuldich te bethoonen. Koninck Door schult soo vind' ick mijn Aen u verplicht te sijn, De deucht met deucht te loonen. Gundt, Goddelijcke schaer V segen aen dit paer, En isser yets misdreven, Soo bid ick aen u twee, En oock de Goden mee, Dat het mijn wert vergeven: Vaerd wel vereende twee, Leeft langh in heyl en vree.

Dewijl ghy tracht te scheyde, Ey! voert een heusche mondt, Van 't gheen dat ick bestondt, Versoeck ick aen u beyde. Cloris. Nu ick na wensch geniet Mijn lief; is al 't verdriet, Ha! Vorst, verkeert in vreuchde; Philida. Vergeten ist met my, Cloris. Vergeven is het dy, Nu ick vereen in deuchde. Met u verlof wy gaen, En dencken niet meer aen Het geen nu is verlede. Philida. Ten sal noyt sijn gedoght, Alsoo 't niet is volbroght, Stelt Liefden ons te vrede. Koninck gaet binnen. Lerinde comt uyt; vermomt in onbekende kleedingh. Lerinde. Sien ick daer Cloris niet, Philida, en noch een? Ick sal in dese schijn vrymoedich tot haer treen, Mijn houden onbekent, en seggen dat ick sal Wt Liefde tot Lerind', door Bergen, Bosch, en Dal, Philander soecken gaen: die ick eerst had verkooren, En weer beminnen sal, nu 'k Thirsus heb verlooren: Ick gae, en spreeck haer aen; naest vrundelijcke groet, Soo bid ick Vrunden, dat ghy my eens kennis doet, Oft ghy hier in het Bosch oock eender hebt vernomen, Die men Philander noemt.

Philand. Van waer sou dese comen? Lerinde. Niet verr' van hier, het is een Herder; dien ick meen. Philand. En d'oorsaeck ghy hem soeckt? Lerinde. Geschiet niet sonder reen. Philand. Wat reden? Lerinde. 'k Salse u mijn Vrund, op 't nauste segghen. Philand. Soo 't u belieft wilt ons de rechte gront uytleggen. Lerinde. 't Is langen tijt verleen, Philander heeft gemint Een Ionge Herderin, wiens name is Lerint, En my seer wel bekent: dees Herderin genegen Tot eenen Thirsus was, eer dat sy had gekregen Kennis aen hem, oft die, die men Philander heet, En was met Thirsus eerst in minne al besteet; Dit teelde haer verdriet, en inwendige smerte, Om dat Philander was de waerdste in haer herte: En dat sy door beloft; met Thirsus trouwen most, Het geen (soo garen sy) doch niet weer houwen kost: En na dat sy in Echt met Thirsus was getrede, Is hy een dagh daer an de Werelt overlede: En soo de eensaemheyt in 't leven haer verdriet; Kost ick (uyt Liefd' tot haer) dees dienst nalaten niet: Alsoo ick seecker ben, dat sy op 't hooghst genegen Noch tot Philander is. Cloris. Mijn Vrundt, ick heb te degen Op dese reen gelet, dat Thirsus overleen, En langh gesturven is, is waer; ick ben die geen, Die sijn Zielloose Rif hebt uyt het Bosch gedragen; Als ick Lerinde vond' aldaer zijn Doodt beklagen: En dat Philander sy bemint, houd' ick voor wis. Philida. Ick weet het seecker sy tot hem genegen is.

Philand. Ha! Hemel wat ick hoor; wat wonderlicke dingen Brenght ons de vlugge tijt, met haer veranderingen? Ghy die Philander soeckt, heeft sy u toegeseyt, Dat tot Philander streckt haer Ziels genegentheyt? Heeft sy derhalven u, doen nae Philander gaen. Lerinde. Och jae. Philand. Ist seecker? Lerinde. Iae 't, hier sult ghy 't mercken aen, Sie daer ick ben die geen van wien ick heb geseyt, Ick ben Lerinde selfs. Cloris. De groote Majesteyt, Des hooghen Hemels wil u ô Lerinde geven, Dat met Philander ghy veel jaren langh mocht leven. Philand. 'K danck Cloris voor sijn wensch, Lerinde voor haer trou, Siet hier Philander, ach! Lerinde is mijn Vrou. Philida. Den Hemel segen uwe Liefde menich jaer. Lerinde. Wat God voeght, sal den mensch noyt scheyden van malkaer. Cloris. Tot eyndelijck besluyt, Sal ick gaen met mijn bruyt, Daer al de Herinne, Philand. 't Geselschap vande jeught, Blijd' sullen sijn door vreucht, Van ons vereende minne. Eynde.