Celestyn in de kleedingh van Rosemondt, Rosemond' in de kleedingh van Celestyn, Raniclis in Boere ghewaedt. DAer komt mijn Celestijn: ach! Hemel doet mijn tuyge Aen haer mijn groot berou; eerbiedich ick my buyge Voor uwe voeten neer, deuchd' waerde Celestijn, 'k Bid u, dat mijn misdaet mijn mach vergeven sijn: Indien ghy waerdich kent u liefde my te thoonen, 'k Sal die met trouwe dienst mijn leven langh beloonen; Ontfanght my in genae, en neemt mijn liefde an. Rosem. 't Is nu soo verr', eylaes! dat het niet wesen kan, Ten aensien ghy van my onwaerdichlijcke scheyde, En vrijden Rosemondt, en mijn u liefd' ontseyde: Heb ick dees Huysman nu gegeven mijne trou, Soo dat ghy Rosemondt, betracht voor uwe Vrou. Cypriaen Ach! Celestina, ach! waer sal ick my dan keere? Ach! Hemel goede Goon laet dese Ziel uyteere In quyningh en geknaegh, in quellingh en verdriet, Dat mijn ontrouwicheyt is aen mijn lief geschiet: Ick bid u Celestyn, soo 't is in u vermooghen, Ontfanght my in genae, en thoont mijn u medooghen: Sijt ghy noch niet getrout, soo thoondt u trou aen mijn, Ick sal ter doot getrou in alle dienst u zijn: Medooghd u waerde lief, thoont mely (door 't berouwe,) En 't geen ick heb belooft, mijn lief, laet my dat houwe. Celestyn Ten ken niet sijn, vermits dees huysman is haer man, Die voor sijn Herderin haer neemt in d'echte an, Ach! Cypriaen is u mijn liefde nu dan tegen? Daer ick op 't hooghste ben tot Cypriaen genegen.
cypriaen 'k Heb geen genegentheyt als tot mijn Celestijn, En soo 'k die niet geniet, soo salt oock niemant sijn, Dies ick in eensaemheyt wil slijten gaen mijn daghen, In bittere quijningh, en in droeve quellingh knaghen, Tot boete mijns misdaets, en straffe mijnes sond', Vaerdt Celestina wel. celestyn. Meendt ghy 't? cypriaen Iae 'k Rosemondt. Celestyn Is u genegentheyt soo groot, om haer te trouwen? Cypriaen Och jae. Celestyn Soo sult ghy dan u Celestijn behouwen. cypriaen Mijn lief, hoe dus mijn lief? Celestyn Noch meer sult ghy bevinden, Ick kus mijn waerde lief. cypriaen En ick mijn wel beminde. Rosem. Ick ben niet die ick schijn, aenschout eens Cypriaen, Wat wy uyt liefde niet al hebben onderstaen; In dit Boerins habijt heb ick mijn lief gevonde. Raniclis. Daer leyt het Boere kleedt, ick kus mijn Rosemonde. Rosem. Ick kus mijn Raniclis. Celestyn En ick mijn Cypriaen. Cypriaen En ick mijn Celestyn: hier meed ist al gedaen. Raniclis. Vergeefs ist niet geseyt, liefd' is een wonder dingh, Vermits wy sien dat liefd', werckt veel veranderingh. J. H. Krul. Ghedenckt te sterven. EYNDE.
Cookies on Poetry Cove