Eerlycke tytkorting

Cloris: Philida. DEwijl de tijdt soo loopt (mijn Lief) dat ick niet ken Ontseggen 's Konincx dienst, daer 'k aen verbonden ben: Soo ist; dat ick als nu (mijn Engeltje!) mijn waerde, Mijn voorgenomen reys, op 't spoedichst soeckt t'aenvaerde: Om my (soo haest ick ken) te voegen weer by u, En segh met dese kus, mijn Engeltjen adieu. Doch eer ick noch vertreck, hoe wel met droeve smerte, Neemt (bid ick Philida) mijn bede doch ter herte: In 't af sijn, laet mijn Ziel beheerschen u gedacht, Gelijck ick met het mijn by u te wesen tracht; Denckt aen de Liefd', mijn Lief; die ons t'saem heeft verbonden, Laet buyten onse Liefd', geen Liefde sijn gevonden: Mijn Lief, ick segh ick adieu. Philida. Ach! Cloris 't valt te swaer, Dat wy dus schielick moeten scheyde van malkaer; Ach! Cloris kent ghy dus u Philida vergeten? Ach! Cloris! looft het vry, indien ick had geweten Dat ghy soo haest van mijn gescheyden had, ick meen Ick in beloftenis met u noyt waer getreen: Ick dacht, dat u het Hof niet meer en kost vermaken, Maer dat ghy 't voortaen sout (om mynent wil) versaken, En met mijn slechte staet u stellen wel vernoeght, Met mijne Schaepjes, vande Goon, my toegevoecht: Mijn Schaepjes, die door rou van hare Herderinne,

Druyloorich sullen gaen, ach! Cloris, nu ick minne: Soo minne, dat ick (laes!) nau levend' blijven ken, Indien ick niet verselt, met u (mijn Cloris) ben; Doch, nu 't so is bestemt dat ghy van my moet scheyde, Wensch ick dat u de Goon (mijn Lief, mijn Ziel) geleyde, En hout in u gedacht, mijn lief, mijn laeste bee, Draeghd' in u Zieltje, Lief, mijn lievend' Zieltje mee. Cloris. Mijn Lief, mijn Ziel, mijn hert, mijn rust, mijn lust, mijn leven, Om uwent wil vind' ick my nutter hier gebleven, Als dat om 's Konincx dienst ick my ten hoof soud' spoen, Indien ick daer me ken u lieve Liefd' voldoen. Philida. Ach neen, nu 't is bestemt, nu laet het soo geschiede, Maer keert soo haest ghy kent. Cloris. Ick sal nu u gebiede, Mijn Lief, mijn afgodin op 't alder vlytichst spoen, Om u genoegen Lief, op 't hooghste te voldoen: Had ick geweten dat het my soo swaer soud' vallen, Al 't Konincklijck versoeck waer aen my niet met allen: Doch nu 't so is geseyt, drijft mijn beloft mijn voort, Mits ick mijn Engel, ben niet beter als mijn woort: De wijl 't dan soo moet sijn, een kusjen voor 't vertrecken, Een kusjen ach! mijn Lief, mijn uytverkoren Ziel, Ha! vlugge tijdt: wilt doch u taye dage recken, Soo langh ick voor het beelt mijns, Herderinne kniel; In 't af zijn vluchtigh vliet, de dagen maeckt tot uuren, Het soet verlangen van mijn lieve Lief voldoet, Fortuyn begonstight my, Liefd', wilt my vorder stuuren, Op dat Liefd' aen mijn Lief, Liefd's lieve lust haest boet, Philida. Adieu mijn Lief vaerd' wel,

Vaerd wel mijn Ziels beminde, Ick sal van dach, tot dach, hier onder dese linde Vernieuwen door 't gedacht, ons soete vryery; En, van uyr, tot uyr, verwachten weer by my: De soete morgen stond' en sal so dra de roosen Door 't stralen vande Son, op 't cierlijcst niet doen bloosen, Als noch de silv're dau beperelt Blom en Kruyt, Of ick sal al mijn Vee, en Schaepjes drijven uyt, Soo langh sy weyden sullen, weyden mijn gedachte, En tot de nare nacht begint, u komst verwachte: Alst immers wesen moet, vaert wel dan Lief, vaert wel. Cloris. V beeltenis ick in mijn Ziel me dragen sel, Mijn Philida ick gae, blijft ghy de Goon bevoolen. Philand. Ick gae en sie waer dat mijn lieve Schaepjes doolen. Binnen.