Skip to content
1634

Eerlycke tytkorting

Jan Harmensz. Krul

Stemme: Als 't begint. VVAt mach ick mijn,, Vertrouwen op de schijn Die ymmers lieght, en menigh Mensch bedrieght: Is mijn Godin,, Veynsend' met schijn haer Min:

Beveynstheydt dan,, Ick nimmer schuwen kan. Ist soo? Ey wat! Qualijck gheloof ick dat: Ick hebt voorwaer,, Bevonden noyt in haer. Nochtans het is,, Verseecker en ghewis:

Schijn mijn gunst verleent; Maer 't hert een ander meent. Want men verstaet (Waer dat men komt of gaet) Mompelen gheluyt: Dat Meysjen is de Bruyt. Dan denck ick vaeck: Ach! wat een droeven saeck,

En wat een smert,, Is dit voor mijn jonck hert. Finis.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Eerlycke tytkorting · Jan Harmensz. Krul · Poetry Cove