Koninck, Florentivs met al 't Hof-ghesin: Cecilia ghevanckelijck. 'T Rampspoedich ongeluck, dat went na my zijn wielen, En 't volght my (waer ick gae) gestadigh op de hielen; Mijn rampspoet, het gedacht nau achterhalen ken, 't Schijnt ick tot ongeluck (eylaes!) gebooren ben: O Goon! hebt ghy 't versien, u droeve knecht te plagen,
En sent my niet meer toe, als ick vermagh te dragen, Cecilia wats dit? wat heeft u lust bestaen: Dat ghy u groot geslacht die schant hebt aengedaen? Cecilia, ghy had behooren u te draghen Dat het my hadt geweest, een lust, en wel behagen; Maer nu ghy anders doet, als d'eerbaerheyt gebiet, Kneust ghy mijn ouderdom met schandelijck verdriet: Schoon dat ghy zijt mijn kint, soo sal ick vonnis geven, Na dat de misdaet eyst, die ghy hier hebt bedreven. Cecilia. Mijn Vader, en mijn Heer, ist dat ghy 't vint geraen Met sware straf mijn jeucht u vonnis op te laen, Soo sal ick aen de Goon op-offeren gebeden, Dat na mijn doodt werden getuyght d'onschuldicheden En onrechtvaerde straf, die 'k als misdadigh boet; En sterve sonder schult, ist dat ick sterven moet, De doodt sal Vader my, soo swaer niet zijn om dragen; Als ick uyt liefd' tot u, met rede wel beklagen Het prijckel uwes Ziel', dat uyt u oordeel rijst In dien om soo een saeck, ghy my ter doodt verwijst: Ach! als ghy my dan hebt berooft van 't sterflijck leven, Soo wensch ick dat de Goon de misdaet u vergeven. Koninck. Wie sigh in d'eer misgaet, die acht ick straffe waert. Cecilia. Die my daer me belast, segh ick, de waerheyt spaert; Ha! Prins, waert dat ghy deed als Princen wel betamen, Ghy sout van dese daedt stilswygende u schamen, Dat ghy onschuldichlijck, soo wreed'lijck my aentast, En met oneerbaerheyt mijn vroom gemoet belast, En steelt mijn eer, en faem, door loghentael; sy schande, Dat ick onschuldich draegh dees boeyens om mijn hande.
Fy Roover van mijn eer De werelt sal, ick sweer Eer t'onderst boven keren, Ia raken gantsch te niet Eer ick door dit verdriet, Sal toestaen u begeren. V dreygen straf en wreet Die acht ick niet en beet, Ia, d'alderswaerste plagen, Die ghy tot straffe meught Bedencken, voor mijn jeught Sal ick geduldigh dragen. Florent. Fy u Cecilia, dat ghy dit wilt missaken, En door u logentael mijn waerheyt logen maken: Siet hier u eygen schrift, dit maeckt u doen bekent, Dit is 't getuygenis, als dat ghy schuldich bent; En hebt ghy desen Brief den Herder niet gegeven? Cecilia. Maer geen oneerbaerheyt (gelijck ghy seght,) bedreven. Koninck. Ick raed' u dat ghy swyght, u woorden die zijn vals, Brenght de gevangen voort, en straft hem aen den hals: Leght haer gevangen weer, ick sal mijn recht bethoonen V met gevanckenis, hem met de doodt beloonen. Cecilia. Eer ick vertreck mijn Heer, en Vader laet my toe Dat ick geknielt voor u, noch eene bede doe, Gewaerdight my soo veel, te openen u ooren, Dees mijne redenen aendachtelijck te hooren: Soo is mijn laetste be, mijn Vader u te raen, Laet doch u gramschap niet boven de wijsheyt gaen: Soo seecker als de Son het Aertrijck komt beschijnen, Soo seecker sult ghy my, hier in onschuldigh vijnen:
Soo seecker Vader als ghy hier op aerden leeft, Soo seecker ist dat Floriaen gheen schult en heeft; Noch ick in 't minste deel oneerbaerheyt bedreven, Maer hem mijn weder-min uyt goede gunst gegeven Beken ick: heb ick hier het sterven me verdient, Soo sterf ick dan alleen ter liefden van mijn vrient. Koninck. Brenght haer uyt mijn gesicht, en vordert voort de saeck Den Herder boeten sal (na zijn verdienst) mijn wraeck. Cecilia wert binnen ghebracht.
Cookies on Poetry Cove