Eerlycke tytkorting

Rosemondt schrijft: Cvpido uyt. Cupido. Wat wonder wat nieus, wat wonder wat nieus, heeft dese nieuwe Kramer. Rosem. Wie komt mijn steuren hier? Cupido. Iuffrou, noyt aengenamer Of liever vruntschap u geschieden, als van mijn, Nu op een kort Iuffrou u sal bewesen zijn, Ey! laet ick mijn by u wat rusten: 'k ben van 't loopen So moe: doch seer versteurt, dat ick niet ken verkoopen Van dees mijn kramery: ey! lieve Iuffrou siet, Daer is wat ongemeens, u leven looft ghy 't niet. Rosem. Wech, wech, van hier ghy boef. cupido. Wel meysje, wat is ditte? Ey! lieve Iuffertje, laet mijn hier noch wat sitte, Al dese Kramery sal ick u laten sien, 'k Heb yets dat u soo aengenaem sal zijn, ick mien

Dat van u leve ghy noyt liever gift mocht krijghen: Doch van wien dat het is, dat sel ick liever swijghen, Vermits ghy 't selfs sult sien: sie daer ick weet gewis Dat ghy haest raden sult, van wie dit Liedtjen is. Rosem. Wat Liedtjen? cupido. Dit. Rosem. Waer hebt Ghy boefjen dit gekregen? cupido. Van hem, tot wien ick weet ghy Iuffrou zijt genegen. Rosem. Hoe ick genegen ben, daer weet ghy weynich van.

Cupido. Wat meent ghy dat mijn Godtheyt, dat niet weten kan? Hoo, hoo, ghy zijt verdoolt, ick ken u hert, en sinnen, En dat sy zijn geneyght om Raniclis te minnen: Ick wist (eer ghy begost) dat ghy hem schrijven wout, Doch ghy wist niet hoe ghy den brief bestellen sout: Nu, nu kom tijter aen, en stelt u om te schrijven, Want ick sal hier soo langh by u wat sitten blijven. Rosem. Cupido dat ick wist dat ick vertrouwen mocht, Te schrijven aen mijn lief, het geen mijn liefd' goet docht, Ick schreef, oy me! ick schreef. cupido. Schrijft vry, ick wil u sweere, By dese Boogh, en pijl, dat ghy zijn hert sult keere In alle Liefd' tot u: want ick versekert ben, Dat sondert uwe liefd', u lief niet leven ken. Rosem. Ach! dat het soo mocht sijn. cupido. Ontslaet u dies te vresen. Rosem. Hoe welkoom waert ghy mijn, ach! dat het soo mocht wesen. Cupido. 't Is soo, en twijffelt niet. Rosem. Wel aen, ick neem voor mijn Te schrijven: maer wie sal dan mijn liefs boode sijn? Cupido. Ick Iuffrou Rosemondt, sal hem u brief toedragen. Rosem. Cupido: cupido. Wat gelieft u Iuffrou, my te vragen? Rosem. Niet; maer ick schrijf aen hem, die 'k heb in liefd' misdaen. cupido. En ick sal hier ter wijl soo langh wat spelen gaen, En halen soo eens al mijn goetjen voor den dach, Daer heb ick (Iuffrou) yets dat noyt yemant meer sach. Cupido. Wat ist? Rosem. 't Sijn Rijmpjes, van een braef Poët geschreven, Die tot vereeringh my dit Boeckjen heeft gegeven.

Rosem. Hoe ist getituleert? Cupido. Hy noemt het Venus jeucht, Om dat den inhout is van liefd', en minnens vreucht: Daer is een Raedtseltjen, noyt soeter van u leven, Dat heb ick Rosemondt, seer dickwils uytgegeven Onder de Iuffertjes: die 't noyt en kosten raen, Ick moet versoecken eens, oft ghy 't wel kent verstaen: Ist dat ghy 't raet, ick sal u kloeckheyt hoogh waerdeeren; En tot belooningh met het Boeckjen u vereeren. Rosem. Cupido, 'k ben te vreen kom aen en geeftet uyt, Ick sal u seggen wat het Raetseltje beduyt. Cupido. Het Raedtseltjen is dus, hoort toe ick salt eens lesen, Mijn dunckt Iuffrou, 't sal licht voor u te raden wesen.

Men achtet voor een schat op Aerde, 't VVert dickwils tegens danck bewaerdt, 't VVert met moeyten verkooren, Met vrolijckheydt verlooren. Rosem. Het is seer soet gheseyt, 'k heb lust daer na te raden, Of ick het niet en wist. cupido. Dat ken Iuffrou niet schaden, Doet maer u best, en let te degen op de sin, Ghy raedt het lichtelijck. Rosem. Cupido: 't is de min. cupido. Soo 't Iuffrou u gelieft, soo geeft daer reden van. Rosem. Seer wel, vermits ick u daer me believen kan: Men acht de min dicmaels veel meer als Rijckdoms schat, En tegens danck wert sy bewaert somwijl, om dat Gelegentheyt ons geen bequame middel stelde, Dat die men mint, de gront sijns minne niet ken melde: De weder min die wert met moeyten vaeck verkooren,

En als men 't ja woort geeft, wert min met vreucht verlooren: Cupido. 't Is Iuffertje na by: maer dat en ist noch niet, Mijn leven vond' ick geen die daer soo nae by riedt; Bedenckt u noch eens wel, indien ghy 't durft seggen, Ick weet voorseecker, dat ghy 't raedsel uyt sult leggen. Rosem. Cupido: 'k raed geen meer. cupido. Wel gheeft ghy 't dan soo op? Ey! raedt noch eens, ghy slaet de spijcker op zijn kop. Rosem. Ist so niet als ick segh, laet ick het raden blijve, Op dat ick raeck ten eyndt van mijn begonnen schrijve. cupido. Wel raedtje dan geen meer? Rosem. O neen, ick kent niet raen. cupido. Soo moet ick Iuffrou doen het Raedtseltje verstaen, 't Is hier noch noyt geraen, maer als ick inden Haeg kom, Daer wort het wel geraen. Rosem. Wat ist dan? cupido. 't Is de Maegh-dom: Ey siet hoe lachtse daer, dat moeter wel behagen, Wel Rosemondt, wil 'k u noch een raedtseltje vragen? Rosem. Neen loose guytje; swijght, ick heb terstont gedaen, Wilt dan met dese brief na mijn beminde gaen: Om reden heb ick daer geen op-schrift op geschreven; Hou daer. cupido. Seer wel, ic sal den brief Raniclis geven. Beyde binnen.