Skip to content
1634

Eerlycke tytkorting

Jan Harmensz. Krul

Stemme: La Orange.

HET lodderlijcke licht, Van u verweent ghesicht Iuffrou, heeft in mijn droevigh hert Ghevoedt, ghebaert, een wrede smert; 'k beklaghe, de daghe, ô schoon Godin,

Dat ick verwonnen bin, Nu heden,, ghebeden, V niet bewegen kunnen tot de Min.

2. Laet varen schoone Maeght De sorghen die ghy draeght, En twijffelt niet aen Tyters Min; Die u standvastigh blijft Godin: Want Tyter,, die myter soo menigh Maeght Nu hy u Liefde draeght: Door reden,, my heden, Ter werelt niet als u by-zijn behaeght.

3. Ick Min u schoone Son, Waer 't dat ick meerder kon Doen blijcken van mijn trouwicheydt: Ick soud't bewijsen soete Meydt. Op Aerde,, gheen waerde soo lief voor mijn Als uwe deughden zijn; O schoone,, tot loone Wensch ick het lieve licht van u aenschijn.

4. 't Is Tyter (schoone Vrou) Die garen boeten sou Sijn lusjes aen u jonghe jeught, En kussen eens met soete vreught De tipjes, uw's lipjes; bevocht Iuffrou

Met soete asems dou, De bloosjes,, als Roosjes Ick van u lieve kaeckjens plucken sou.

5. Ey Schoone! slaet eens op De Vensters, die in in 't top Van 't hooghe voor-hooft schoon ontdaen, Al flickerend' als twee Sterren staen; Met Booghjes, pas hooghjes, het brandend licht Van u lonckend' ghesicht, 't Vermooghen,, uw's ooghen De brandt der Minne in mijn boesem sticht. Eynde.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Eerlycke tytkorting · Jan Harmensz. Krul · Poetry Cove