Rozette. Wat waent ghy Prophyre, dat schoonheydt niet sou voeghen Te weygheren de Min, de gheest niet te vernoegen In lust van suyverheydt? Ghy dwaelt. Ghewis, ghy dwaelt; Dat ghy hier ongegrond veel reden tegen haelt. Prophyre, 't is ghewis (soo yeder af ken meten) Schoonheydt met vuyl besmet, en mach geen schoonheyt heten; Godt heeft de schoonheydt niet (door de Natuur gheteeldt) Ghegeven aen de Mensch, dat hy na lust in weeldt Door een onkuysche brandt, of onbesuysde hette, Het alderschoonste soud' onkuyschelijck besmette. Meent Prophyrus, dat het de jonckheydt niet betaemt, Dat leelijckheydt van lust een Eerbaer hert beschaemt? Waent Prohyrus dat ons de Ionckheydt ken verschoonen? Gheensins, so ons 't verstand kennis van 't quaed ken thoonen. Schoon dat ghy waent (door trou) te boeten dat verdriet 't Staet evenwel niet vry: Beloften gelden iet. Wat waent ghy Prophyre, dat ick om groote hoopen Van Zilver ofte Goud mijn Ziele wil verkoopen? Meent Prophyrus dat ick de kuyscheydt mijnes Ieught Verkoopen wil om goed? Voor goed, kies ick de Deught.
Waent Prophyrus dat ick (om tijdelijck gewinne) Mijn lichaem maecken wil onkuyscheydts snood' slavinne? Waent ghy mijn onbekent te zijn u loos beleyt: De schoone woorden, daer u gladde tongh meed' vleyt Om de bescherm-Heer onses kuyscheydt te doen swichten; Ghewapent moet een Maeght sijn teghen sulcke schichten: Om met een kloeck beleyd te wederstaen 't ghewelt, Dat ghy met soete swangh een Maeght te vooren stelt De Wapens die een Maeght tot desen strijdt moet draghen, Dat is: dat sy niet acht een Minnaer in sijn klaghen, Als hy door Minne-lust te boeten soeckt de brand, Die voor de Echte trou een Maget dijt tot schand. Exempel, hoe een Maeght in kuyscheydt haer moet draghen Laet ons Diana na, als Acteon gingh jaghen In een vallay, daer hy Dianam naeckt sagh staen, Dat heeft den Koninck daer alleen zijn dood gehdaen Een Eerelijcke Maeght behoort voor alle saecken, Door gheen beloften haer yets wijs te laten maecken Van 't gheen de Eere schaed, of tot een na-deel streckt Voor en al eer de trou (in d'Echt) tot lust verweckt. Dus alles wat ghy bied, 't en sal my niet bekooren. De moeyten die ghy doet, 't is al moeyten verlooren. In geestelijcke strijdt houd' ick de beste sin: De tochten van het vleesch te dempen in 't begin. Indien die meerder word, soo sal zy dieper kruypen,
En baeren voor de Ziel noch wreeder doodes stuypen. De zond', alleen de zond', die spruyt uyt Duyvels list, Die ons thoont schoon voor 't oogh, inwendigh vuyle gift, En etterigh gebuyl, daer aers niet ken uyt spruyten Als vuyle boose stanck. Wat wilt ghy dit besluyten Dat ick die Minnen soud? (met u verlof) ey! leght Dit op een ander boegh. Voorwaer, het is te sleght. Sal ick mijn goede Godt (door zonde) gaen bedroeven, En om soo korten vreughd' de vrees van 't eeuwigh proeven. Ghy weet dat mach niet zijn. 't Is mijn de beste vond Dat ick mijn reyn gemoed bescherme voor de zond. Voor Hoffelijck pracht wil ick veel liever kiesen Een rouwe Boeren Py, als dat ick soud' verliesen Mijn alder-waerste pand van Gode my verleent, Och! neen. Mijn kuys gemoet blijft met mijn hoop vereent. Wie sich tot zond' begeeft, haer zielen zy verkoopen, En hebben na dees tijdt geen vreughde te verhoopen. Dat wil mijn goede Godt gehengen nimmermeer. Ick offer Godt mijn Ziel. Strijd is de geest een Eer, Wie gheestelijck hier strijdt, heeft Godt belooft te gheven 't Onsterffelijck geluck van 't Hemels eeuwigh leven.
Cookies on Poetry Cove