Skip to content
1634

Eerlycke tytkorting

Jan Harmensz. Krul

Stemme: Hansje sneed, het Kooren, &c. HEER Aeltje-buur,, wat avontuur: Deynck Teun die heeft een Vryertje. Ist niet ondieft: Sy is verlieft Op een wilt-weyigh Snyertje. Een Huppel-klinck,, een lichte-vinck, Daer niet en is ten besten; En weetje 't niet,, hoe dat hy hiet? 't Is puyckjen aen de Vesten. Wat maghse doen: 't Is gien fatsoen. Ia wel! ick seght jou Aeltje Dat teere Wicht,, valt veel te licht: Zy smijt hem uyt het Zaeltje. 't Is wel een Lanst,, hy speult en danst; Ia alle nieuwe wijsjes,

Of niet een quack,, hy weetse strack: Dat hoord' ick laetst tot Tijsjes. Waer op dat pas,, 't gheselschap was Van al de jonghe Maetjes: Daer hy alleen,, het geesje scheen In kluchjes, en in praetjes. Dat langhe Teun,, en Iaep en Seun Noch seyden dat's een giesje; Ia soo ontdieft,, dat ick verlieft Hem Minne moet, seyd' Niesje. Die soete sloof,, heeft goed geloof Dat sy hem sel bekooren. O lieven Heer! Komt morghen weer Ghy sult wat anders hooren.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Eerlycke tytkorting · Jan Harmensz. Krul · Poetry Cove