Eerlycke tytkorting

Lerinde. GEurighe kruytjes, die de groene Beemden ciert, Bepronckte telghjes, daer 't ghevogelt tiereliert: Ruyschende beeckjes, die u Cristalyne vlieten Door sandighe Duynen dringhen doet, en schieten Tot voor dit Elsen Bosch, en bloeyend' Wout, Met bloem, en kruydt gheciert, cierlijck bedout: Met silv'rich nat dat d'Hemel neer doet dalen, En over bloem en kruyde lieflijck stralen, De schitterende glans, van d'ochtent Son, Op bomen, bloempjes, Beeck, en Bron, V vreucht verweckt mijn Ziel met lusten, Onder u lom're schau wat neer te rusten: Soo langh mijn Schaepjens gaen in 't klavergroen, Sal ick hier by de Beeck een slaepjen doen. Philand. Velt-Goddinne: Die in 't Wout u Schaepjens weyd', en voet: Al mijn sinne, Mijn Ziel, mijn leven selfs ick u geven moet, Ia mijn hert,, vol pijnelijcke smert, Loost duysent suchjes. Als ick de vruchjes, Van soete Min, Sie cierlijck bloeyen, in mijn schoone Herderin, Gaet Echo! gaet en draeght, dees suchjes aen die geen,

Om wien dat ickse loos, ey gaet, en voertse heen, Of is het niet ghenoech: ick sal wat meerder klaghen. Indient 't u Echo lust; mijn klaechjens voor te draghen, Mijn Lief, mijn waerde helft, soo antwoort Echo dan, Soo ick u dienst versoeck, neemt ghy de bootschap an? Lerinde. An. Philand. Neemt ghyse Echo an? 't is wel: ach Herderinne, Nu ick hier ben alleen, sal ick mijn klacht beginne: Ey Minne suchjes gaet, verselt mijn klachjes doch, 't Gheen ghy my hebt belooft: houdt ghy dat Echo, noch? Lerinde. Noch. Philand. Hout ghy dat noch? wel aen, so moet ick u dan vragen, Of ick vrypostich mach mijn hertens gront uyt klaghen? Lerinde. Klaghen. Philand. Klaghen, wel ick klaegh, om dat ick (leyder!) mis Lerinde, die mijn Lief, mijn Ziel, mijn leven is, Waer sijt ghy schoonste Nimph? waer doolt ghy met u schapen? Of zijt ghy vrolijck nu met and're Herders knapen? In het gheselschap daer een yeder draeght sijn krans Ter eeren vande Mey, om singhen aen den dans? Lerinde, ach! hoe droef ben ick, daer ghy in weelde Met and're Herders sijt: wiens luck hun blyheyt teelde, Door 't aenghenaem vermaeck, dat haer u by sijn geeft, Wijl u Philander (laes!), in duysent pijne leeft: Lerinde Nimph; kent zijn (dat buyten onse Minne) De vreucht u vreucht versterckt: ach schoone Herderinne, Isser tot u vermaeck meer vreucht als is de lust? Lust die mijn Zieltje voedt, waer in u Zieltje rust?

Ick waenden tot geen vreucht (als my) u sinnen neygen: En dacht, Lerinde wert gewis Philanders eyghen. Lerinde. Eyghen. Philand. Wert sy mijn eygen, ach: ick sweer, 't wert haer beloont, Met sulcke Liefde, als oyt Herder heeft bethoont. Lerinde. Thoont. Philand. Thoont (seght ghy) wel ick sal 'k sal sulcke Liefd' doen blijcken, Datmen ter werelt noyt ghesien heeft dier ghelijcken: Maer Echo: voert toch eerst mijn klachjes aen Lerind, Die selver niet en weet hoe haer Philander Mindt. Lerinde. Mindt. Philand. Mint; ja ick Min haer soo dat ick de trouste herte, Die 't Minnen oeffenen, in trouheydt wel mach terte: Ach Echo; bootst aen haer mijn Minne klachjes nae, Mint sy my laet dan sijn u lieve weerklanck jae. Lerinde. Iae. Lerinde. Philander, Lief mijn hert. Philand. Lerinde, Lief mijn leven. Lerinde. Ick sal u soete smert, Een vroolijck voedtsel geven. Philand. De tijt mijns levens tijdt. Lerinde, velt-Godinne, Die ick met vrees, en strijdt, Ghesleten heb, door 't Minne, Vergeet ick nu ghy mijn, Hebt tot u Lief verkooren, En uyt voorleden pijn, Een nieuwe vreucht ghebooren. Lerinde. Hoe sit ghy nu dus stil! Philander, 't dunckt my vreemt?

Philand. Wat Lief? Lerinde. Dat ghy niet eens van my een kusje neemt, Het woortjen isser uyt, och hadt ick doch ghesweghen; Ghy denckt licht dat ick om u kussen ben verleghen, Philander, soo ghy 't denckt, so speurt ghy wien ick Min. Philand. Dats recht gheseyt mijn Lief, de neygingh uwes sin, Die thoont ghy ongevalst (tot my) op 't hooghst genegen. Lerinde. Tot u mijn Lief alleen, mijn hertje woelt en wroet Vast in zijn legher stee: ach! soete Minne, moet Ghy duycken onder schaemt! Philander: watser tegen, Ghy swyght, en antwoort niet, 't schijnt u de spraeck ontbreeckt, Daer ick u antwoort eys: hoe komt dat ghy niet spreeckt, Siet ghy niet wat ick wil? wilt ghy niet 't geen ick wou, Philander, wel hoe ist, en is u Trou gheen Trou? Bevesticht ghy die Liefd', die ick u loof te thoonen, Niet met het loon waer med' men Liefd' behoort te loonen. Philand. Wats dat; Lerinde. Een kus. Philand. Mijn Lief, 't ghedacht was wegh, ick sweer, Dies geef ick twee voor een. Lerinde. Sleghs kussen, en niet meer! Philand. Soo veel alst u ghelieft. Lerinde. Ach? sinnelose sinne, Bestaet in 't kussen Lief, alleen de vreucht van 't Minne, Philander, 't schijnt ghy noch mijn meningh niet verstaet, Noch niet en weet wat onder 't Minnen omme gaet, Aey my. Philand. Hoe ist?

Lerinde. Eylaes: mijn vryheydt wilt verschoonen, De Liefde wil dat ick mijn vryheydt sal bethoonen, Philander, weet ghy noch niet wat ick seggen wil. Philand. Ia Nimph, ick weet u wensch. Lerinde. Philander, soetjes, stil, Dat niemant ons en siet, ach! rover van mijn schaemt, Veel meer laet ick u toe als maeghden plicht betaemt, Kust, streelt, en wat u lust te doen ick salt gedogen, Philand. Ach! Min, ach! soete Min, wat teelt ghy lieve vreught, Lerinde. Philander, boet u lust ter wijle dat ghy meught. Philand. Wijl my de Min ghebiedt te volgen Liefdens wette, Sal ick, wat doch? de schaemt wat aen een syd' gaen sette, Nu my gelegentheyt soo gunstich presenteert, Sal ick de Min voldoen, na dat haer lust begeert.

Lief: sal ick u lusjes boeten, En de soete Min voldoen, Laet my eerst met kusjes groeten Vwe lipjes hier in 't groen, Soo veel kusjes, als ick kusse, Op u kaeckjes, tweede ziel, Soo veel brandt als ick ken blusse, Af-godin: voor wien ick kniel; Soo veel lonckjes; soo veel lachjes, Soo veel gleurtjes, als ick ken Offeren met soete prachjes, Mijn Lerindt wiens slaef ick ben. Soo veel vreughjes, soo veel lusjes: Als ghy Nimph van my gheniet,

Soo veel soentjes, soo veel kusjes, Alsser sijn by ons geschiet, Soo veel Trou wil ick u sweeren, Lief, mijn lieve Lief, die 'k Min; 'k Hoor gerucht, aey laet ons keeren, Noch wat verder boschwaert in. Sy gaen wat verder, sitten weder neer; ondertusschen komt Thirsus uyt.