Cassandra ghewapent. Karel. HOlla! wie sien ick daer? Cassand. Een daer ghy niet op dacht. Karel. Dat ken wel zijn, ick had gheen Krijghsman hier verwacht, Wat is u seggen? Cassand. Yets, 't geen ghy wel licht kunt raden. Karel. Ick raden? Cassand. Ia, ghy raen; verrader, door u daden. Karel. Verrader, wat is dit? siet voor u wat ghy seght, Licht zijt ghy heel verdoolt, oft qualick onderrecht: 'k Hanthaefde noyt verraet, dat mach ick vrylijck sweere. Cassand. Soo ghy 't niet weten wilt, ick salt u weten leere: Wat waent ghy, dat ick u in dit ghewaet niet ken? Karel. Ghy kent, oft kent my niet, verrader ick niet ben: Wie zijt ghy? Cassand. Een die u het vluchten sal verleere. Karel. Ick vluchten noyt om quaet, maer ben die 'k ben met eere. Cassand. Mint ghy de eer, hoe maeckt dan liefd' in u verander? Karel. Die mijn mint, min ick weer, dies lieven wy malkander. Cassand. Hier vind' ick 't gheen ick socht, wel eer zijt ghy ghemint Van u Cassandra, die u dreuts, en weygerich vint, Versmadende haer liefd': dit is 't gheen ick wil wreecke. Karel. Ghy zijt hier niet by die, met wien ghy waent te spreecke. Cassand. Hoe na vreest ghy de straf van u bedreven daet,
Nu dat ghy wert gewaer dat u de wraeck na gaet; Ontkennen sult ghy niet u naem door dese klede, Ghy zijt Rogier, van wien Cassandra heeft gelede De meste spijt, en trots, die yemant lijden mach, Het geen ick wreecken sal op heden desen dach: Ick sal u leeren doen Cassandraes min vergeten. Karel. Ick heb mijn leven van Cassandra niet geweten. Cassand. 't Is valsch geloogen, 't geen ick u hier spreecken hoor. Karel. Ghy lieght het selver, en ghy hebt een onreght voor. Cassand. 't Sy reght, oft onreght, soo ghy mijn niet met de daet, En dat op staende voet, oock klaerlijck blijcken laet: Oft ghy die geene zijt, Rogier, Rogier die 'k meene, Soo sal ick u het vleesch af-hacken vande beene. Karel. Ick, die soo menich daet, ick, die soo menich seyt Van wapens heb verricht, door mannelijck beleyt; Sal ick nu dese trots van sulck een bloet gedoogen? 't Is wonder dat ick u hier lyde voor mijn ooghen: Ghy bengel, die de vlagh (te kints) op krachten roert, Aen wien niet blijckt, dat ghy oyt Degen hebt gevoert; Zijt ghy die man, die 't vleesch sal hacken van mijn beenen Ick sorgh ghy sult veel eer u trotse roem beweenen: Mits ghy my dwinghen wilt te seggen wien ick ben; Een Hovenier, ghelijck dit kleet ghetuygen ken: En soo ghy 't niet gelooft, soo doet mijn anders segge. Cassand. Dat ick dees Degen u niet om de oore legge Is wonder valschen fielt; 'k segh noch ghy zijt de man. Karel. So ghy om proef hier quaemt, beproeft mijn magten dan 't Is langh genoch getroft. Cassand. Geen dreygen doet my suffen. Karel. Grootspreecken ken in 't minste deel mijn niet verbluffen.
Doet my de eer en seght doch eens wie dat ghy zijt? Cassand. Ghy vraeght het geen ghy weet, dies barst mijn gal van spijt: Sie daer verrader, dit sal u doen kleynder singen. Karel. 't Schijnt ick gedwongen word', tot ongenegen dingen, Doch; als het wesen moet, ist korste padt het best,
KAREL loop haer onder, en doorsteeckt haer. Cassand. Oy me. Karel. Dit is u loon, neemt dat noch voor het lest. Binnen.
Cookies on Poetry Cove