Stemme: Periosta.
HA Vyandin! die lust in't moorden schept,
Met pijnen wreedt te martelen mijn hert:
Ist (o Goddin!) dat ghy daer lust in hebt,
So is u vreught mijn onverdiende smert:
Ick offer op de traenen, die't gemoet
(Gelijck een stroom) door d'ooghen vloeyen doet.
Ick bigghel uyt een bracke tranens-vloedt,
Mijn hert gepijnt beklaeght u strafheyd wreedt:
ô Moorderes! dorst u hert na mijn bloedt,
Dat ghy mijn Ieught moordt met so wreeden leedt?
Comt tot de dood my met u straf te baet,
Op dat u lust haer lieve wraeck versaet.
Is pijn u vreught? so ben ick oorsaeck dan
Dat u verstaelde hert lust boet na wensch,
En dat u lust haer lust verkrijghen kan,
Dat maeckt (Goddin) my een ellendigh Mensch.
Het rout my vaeck dat mijn begonnen Min
Bystandt versoght aen sulcken Moorderin.
Hoe! noem ick u moord'res, mijn Afgoddin,
Die dickmaels saeght de diensten van u slaef,
Misdoen ick iets; verschoont my door de min:
Slaet niet het oogh op overdaedt van Haef,
Beweeght door trou in een oprecht ghemoedt,
Dat om u dienst op-offert lijf en bloedt.
Ick acht gheen Schat, als Schat van ware Trou:
Wiens praght en glans het al te boven gaet,
Dan doghse werdt versmaedt van u Me-Vrou:
Ghy kiest de praght van Rijckdoms yd'le staet,
En acht gheen trou in't minnelijck gewelt,
Maer met de rest draeght Liefde tot het ghelt.