Skip to content
1627

Amstelsche linde

Jan Harmensz. Krul

Stemme: Yets moet ick u Laura vraghen.

SO men oyt twee Zielen vonde Die door trouheydt t'samen bonde Hert, ziel, sinnen, en ghemoet: So moet ick u Lof bewysen, Loffelijck u trouheydt prysen; Midts ghy sulcx blycken doet. Eelherts Lootje, Ellers Spruytje: Als ghy vaeck aen u Cornuytje Eelherts gunsten vriend'lijck toont, Toont zy weder van gelycken,

En doet met de wercken blycken Datter waere vriendschap woont. In de herten van u beyden Vriendschap, die niet schynt om scheyden, Maer als schakels vast (dunckt myn) Toe-ghewelt, in een vermenghelt, En als schaeckels vast ghestrenghelt, Schaeckels, die gekloncken zyn. Schaeckels, nimmer om te breecken, Schaeckels, wiens waerdy ick reecken VVaerder als het roode Gout, Hoe bevalligh voor de Menschen, VVaere vriendschap staet te wenschen: Mids men vriendschap waerder hout. 't Gout ken dickmaels vriendschap maecken; Sulcke vriendschap staet te laecken: Na 't genot neemt zy haer keer. VVaere vriendschap staet te prysen Die uyt het gemoedt comt rysen, Die verandert nimmermeer.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Amstelsche linde · Jan Harmensz. Krul · Poetry Cove