Stemme: Ick daegh, ick treur, ick quijn.
GEswollen hovaerdy,
En ydel-glory praght,
O booswight, dien ick my,
En walghe van u draght:
Verstoorster van de vreught,
En moorster van de deught;
Als u Rijck, wordt een Lijck:
Isset niet, als verdriet
By 't onder-aerdsche-volck,
In stinckend' vuyl Moerasse-kolck.
Ghebroedsel van den Hel,
Begin van alle quaet:
Wat was, wat is, wat sel
Dan wesen al 't cieraet?
U eerste soetste soet
Is u dan bitter roet.
Trouwe Min, heeft de sin:
Dat zy aght, is gheen praght;
Maer dat haer meest behaeght:
Is datse deught met schaemt bejaeght.
Wie schoon, doch moedigh is,
Is waerdt te sijn veraght:
De moyste werdt ghewis
Heel leelijck door de praght.
Een saght en heussaem hert
Is recht dat trotsheydt tert:
Reyn en slecht, en oprecht
Is u Croon, Maeghden schoon.
Een Vrou, met praght verciert,
Is recht een Monsterlijck gediert.
O Deught! dien ick bemin
In een oprecht gemoet,
Ghy die gantsch door mijn sin,
En door mijn herte wroet:
Ick kies een vroom gewaet,
Een Goddelijcke staet:
Voor de praght, kleyn geaght;
Want mijn Ieught, mint de Deught.
A Dieu dan Hovaerdy:
Voor u kies ick een Boere-Py.
Al om Een.