Stemme: Soo 't begint.
ICk klaegh, ick treur, ick quijn,
Ick wentel in gheneught;
Mijn blijdschap is mijn pijn,
Mijn droefheyd is mijn vreught:
Om dat de Liefd' mis-haeght
De overbrave Maeght.
Die ick min, die ick mien,
Die ick vley, die ick dien
Met hert, ziel, en ghemoedt,
Die zy met hoop van gunsten voedt.
2.
Met droefheydt ick bedenck
Dat Rosemond haer veynst,
Door't lonckende ghewenck,
't Gedaght weer blijdschap peynst:
Dat zy van herten meent
't Geen 't wesen my verleent.
Maer wat ist:
TORES mist
Tijdt en stondt, Rosemond
Te smeecken om haer gunst,
En soete Minnens-tover-kunst.
3.
U goude lockjes blondt,
U schoon gekrulde haer:
Krult (o mijn Rosemond)
Als of het Goudt-draed waer.
Mijn over-schoon Princes,
Ziels-keurighe Vooghdes:
Die ick aght, die ick Eer,
Die ick wensch met begheer.
Waerom ontseght ghy schoon
Mijn gaven, u Lief aen-gheboon?
4.
Mijn trouwe dienst als Schat
Ick offer aen't Altaer
Daer menigh Minnaer badt,
Boots ick al claghend' naer.
Na-claghende, 't hert weent,
Dat ghy mijn gunst verleent,
Die de Min, o Goddin,
Mijn betoont, sal gheloont
Werden (brave Maeght)
Na dat u eyghen lust behaeght.