Stemme: Vaert wel scepters, etc.
HIer coom ick voor u deur, Goddin, door hoop gedreven, Nu dat de stille nacht de bruyne Aerd' bedeckt, Nu dat een yeder sigh tot rusten gaet begheven, Begheef ick myn ter plaets daer myn u schoonheyd treckt. VVaeckt op, Goddin, waeckt op, ey! staeckt u sluym'righ slapen, Ontsluyt de Hemelen, daer u ooghjes binnen sijn. U ooghjes, die eylaes! tot quellingh sijn geschapen, Geschapen tot verdriet, voor niemant, dan voor mijn. VVaer meed' heb ick verdient de strafheyd ende plaghen Die ick, Goddin, door u af-keerigheyd geniet? Hoe lastigh valt het myn, dat ghy na u behaghen Een Pyl van strafheyd in myn teere boesem schiet. Doet op Iuffrou, doet op de Vensters van u ooghen, Goddin, ey! kyckt een uyt, siet wie hier buyten staet,
Ontfonckt u koele borst dan gantsch door geen medooghen Dat ick dus eenigh hier gae doolen over straet. Gae waren voor u deur, met klaghtighe gebeden, VVaer ick de Steenen meed' beweeghe tot geween; Die spraeckeloos, eylaes! getuygen de droefheden, Die ick om uwen't wil tot dus langh heb gheleen. Hoe menighmael, Goddin, heb ick wel voor-genomen Te knielen voor de Godheydt van u ooghens glans, Maer ach! so drae ick sie een ander by u comen, So gaen ick deur, en denck: hier is voor myn gheen kans. Hoe menigh reys sien ick u lieffelijck lief-koosen Als ick verby u deur by avond, Lief, com gaen, Het bloedt styght my na 't hooft, en doet myn schaemroot bloosen Als ick u daer omhelst sie by een ander staen. So gaen ick hopeloos myn ongeluck beweenen Alwaer 't vertrouwen myn door reen te vreden stelt, Dat u de Minne-God wil waerdigher verleenen, Tot meerder droefheyd van mijn al te droeven Helt.
Cookies on Poetry Cove