IIII.
Soo haest als ick haer sach hadd' liefde my bevanghen:
Op Ionck-vrouw alsoo schoon maer wie'n sou 't oock niet sijn?
En hoe ick voorder gae, hoe'ck meer in haer aenschijn
Schoonheydt, en Gracj vind', waer naer ick hebb' verlanghen.
Haer spraeck' heeft my ghevaen, en houdt my in verstranghen;
Van haerder ooghen strael wascht mijnder herten pijn:
Al 'tleelijck dat sy heeft, sy is wat wreedt by tij'n,
Maer sonder dat, ick hadd' te veel ghelucks ontfanghen,
Gheluckigh is de uer', mijn lief, dat ick u sach;
Gheluckigh is de uer' dat de liefd' in mijn hert
Ontstack alsoo veel viers, oorsaeck' van mijn gheclach:
Want ick my soo behaeght hebb' naermaels in mijn smert,
Dat my dunckt dat de ghen', die, als ick, niet en minnen,
En hebben hert, verstandt, noch wetentschap, noch sinnen.