III.
Ick lev' in groote vreught, wanneer ick gheuen mach
Ghehoor aen mijn ghesanck, het welck alleen wilt singhen
Van u; en niet een woordt en can mijn hert wtbringhen,
Oft al veel schoonder stoff' en comt my voor den dach.
Daerom en laet mijn tongh' oock niet te doen beclach,
Dat zy is veel te swack tot alsoo groote dinghen;
Nochtans vlieght zy soo hoogh, dat weynigh, die ophinghen
Soo seer verheuen trap, men in voortijden sach.
Ghelijck de Son, om dauw, en hemelsch-broodt te maecken,
Wt 'taerdtrijcks diepen grondt met een seer vierigh blaecken
De dompen opwaerds treckt, en die tot nutheydt sticht.
Alsoo moet het gheluydt van mijn' verheuen sanghen
Oock nemen wt mijn' borst opclimmende sijn ganghen,
Ghetrocken door het vier, van u claer hemelsch licht.