VIII.
Mijn Fillis wtghelesen
Aenschouwend' inden spieghel haer schoon wesen,
Met d'wtghesoechtste bloemen,
Die men weet te becomen,
Bestack den hals, en haer goudt hayr ghepresen.
Damon, die 't doen van haer t'aensien gheluckte,
Seyd' haer, och my bedruckte!
Ick ben ghewondt ghebleuen,
En ben in noodt van 't leuen.
Doen stondt de Ionckvrouw schoone
Tot hem met smeeckende ghelaet, en schreydde;
Aen wie den Ionghman seyde,
Mijn lief, u deyrnis staeckt, oft stilt u schreyen,
Want ick van dobbel pijn niet mach verscheyen.