VI.
Ghelijck de son, van Godt een leuend' ooghe brandigh,
Soo veel lichamen hoogh, in soo veel hemels claer
Met haer snel licht doorstraelt, waer door in't openbaer
Elck toont sijn hel ghesicht met schijnsel veelderhandigh:
Soo schiet u straligh licht in mijne cracht verstandigh,
Te voor in duysterniss', en alle schaduw' daer
Gheheelijck wt verdrijft, soo dat het noyt daer naer
Besmet wordt noch gheblust, door roock oft couw' vyandigh.
Mijn siel, rijck en verciert door soo verheuen licht,
Is soo doorschijnende, dat die op my 'tghesicht
Slaet, lichtelijck bemerckt tot u haer groot verlanghen:
Maer dese sterfflijckheydt my noch onwaerdigh maeckt;
De welcke wtghedaen, verhop' (daer sy naer haeckt)
V goedertierenheydt, om haer met ionst t'ontfanghen.