Petr. Per far vna leggiadra sua vendetta. XXVII.
Om haer te wreken siet, en om in eenen dach
Te straffen met der daedt seer veel verbolghentheden,
Hernam heym'lijck den bogh' de liefde gansch t'onvreden,
Als Man die tijdt en plaets om schadighen verwacht.
In 'thert soo was versaemt mijn deught, met sulck voordacht'
Om daer, en in 'tghesicht te bieden weyr, met reden:
Als den doodtlijcken worp comt dalen daer beneden,
Alwaer sich alle pijl voormaels te breken plach.
In desen eersten storm gheheel end' al ontstelt,
En hadd' sy soo veel tijds, noch oock soo veel gheweldt,
Dat sy in desen noodt haer wapenen con vaten:
Oft op de hooghe rotsch, en moeyelijcken bergh,
My trecken vroedelijck wt den spot en ghetergh,
Het welck sy nu wel woud', maer can my gansch niet baten.