XXVIII.
Wat is de liefd', och laes? De liefd' is een verwoedt
Dat ons het hert verbrandt met sinne-loosigh knaghen.
Wie gheeft haer macht? Een oogh', die lacht met meest behaghen,
Als sy in hittighst vier ontsteken siet ons bloedt.
Waer van neemt sy den pijl, daer s' ons me schade doet?
Wat is't dat haer op ons soo heftigh comt te iaghen?
Een vriendschap al te groot. Wat voedt haer soo veel daghen?
De tranen, en 'tghesucht van een verlieft ghemoedt.
Wat staet my dan te doen om haer te moghen winnen?
Ghy moet haer t'elcken keer trotseren, en verachten.
Vindt ghy, op dat ick crijgh' haer gracj, sulcks gheraden?
Ia, 'tis de middel. Wel, soo will' ick dan versmaden
De ghen', die dach en nacht my hanght in de ghedachten,
Ghemerckt 't de middel is om my te doen beminnen.