Sonet. Ter eeren vanden vermaerden Guill. van Nieuwelandt, op sijne Tragoedie van Savl.
WAt is 'tdat ick hier hoor? Wat grouwsaem donder-slaghen
Verduyselen mijn hooft, met sulck gherucht, iae meer,
Dan dien, die daer oprees, als Iupiter den Heer
Met sijnen blixems vier de Reusen heeft verslaghen?
Maer wat Man sie ick daer op eenen gulden waghen
Door-rijdende de locht, met grooter pracht en eer'?
En wie is dien daer oock, die, toornigh, euen seer
Schijnt eenen stalen punt door sijne borst' te iaghen?
Dien, seydt my Phoebus, die in Heerlijckheydt daer sit,
Is uwen Nieuwelandt: den and'ren daer beneuen
Is Saul, die, verwoedt, sijn eyghen bloedt verghiet,
Door 'tNieuwelands ghedicht vernieuwt, en wtgegeuen:
En siet, hoe ick berey groen cranssen van Laurieren,
Om, Nieuw'-landt, u het hooft daer mede te vercieren.