Skip to content
1619

Nederduytsche poëmata

Jan David Heemssen

X.

Hoort liefde; wilt ghy u tot beter winst' begheuen, En u vercieren 'thooft met een ontsterff'lijck' eer; Laet al u slecht gheweyr, neemt t'haer-waerdt uwen keer, Wiens suyuer liefde doet haer minnaers eeuwigh leuen. Ghy brenght door aerdtschen lust in swarigheydt en sneuen V ydel minnaers dwaes, hoe langher meer en meer: Soo ghy nu gade slaet en onderhoudt mijn leer, Ghy maeckt altijdt verheught die u met vlijt aencleuen. En niemandt sal u meer te noemen sijn ghesint Onstadigh, wreedt, ontrouw, bedriegher; kindt, en blindt, Voor een' soo ouden Godt all' namen veel te schandigh. Ghy sult ghestadigh sijn, bermhertigh, en ghetrouw, Oprecht, en oudt-gheiaert, en sien oock, sonder rouw En sonder lijden, 'thert in goey begheerten brandigh.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.