IV.
Ionghman, waer toe ghebleuen?
'k En ben niet meer Cupido,
Van naem soo hoogh-verheuen.
Och! want die schoone Maghet,
Die u soo seer behaghet,
Heeft my de torsch' ghestolen;
Daer s'u me stelt in colen.
Haestigh haestigh ghevloden,
Want met mijn vier s'ontsteeckt menschen en Goden.