Ander.
Een wijle tijdts ter zee den Amstel dreef hooghmoedigh,
En spreydd' al-om vermaert sijn schoon verguldigh sandt;
Want hy in sijnen schoodt van 'tgansche Nederlandt
Behiel d'eer', en den roem in Treur-ghesanghen bloedigh.
Niet min gaet nu verblijdt, en insghelijcks voorspoedigh
De Scheld', verbreydend' haer nieuw' schatten t'elcken kan;
Mids een Nieuw'-landsche swaen doet haeren rijcken strandt
Weer-schallen door 'gheluydt van haere stem soet-vloedigh.
Den eenen, om dat hy den Amsteldam besproedt,
Die hem heeft voordt-ghebracht, wiens pen soo heerlijck doet
Verrijsen wt het graf soo menigh helt verheuen:
D'ander Antwerpen, daer ghelijck gheluydt van gheeft
Die Sauls wreede doodt, en hooghmoedt ons soo heeft
Vertoont, dat wy hem des sijn schuldigh lof te gheuen.