164.
Lijsken (twintich Jaar getrouwt,
En nu by naa vijftich oudt)
Swanger gaat van 't eerste Kint.
Alss haar Reéckning uyt bevindt,
En haar in-beelt (door de pijn)
Nu haar baarens tijt sal syn,
M'haalt de Vroe-Vrouw en de Min,
En men roupt gevaarkens in.
'T werck gaat voort: sy doet haar best,
Steent en poocht haar op het lest
(Fortsich schreevwend' Ach, Ach, Ach)
Van dry Winden sy gelach.