50.
Monsiuer (die in syn Ieucht een hater was van Vrouwen)
Gaat (in syn Ouderdom) een Ionge Iuffrouw Trouwen;
En d'wijl hy in de Stadt syn handel gaad slaat,
Hy op syn Hofsté haar (gemeynlick) blyven laat.
Een Iongen Frisschen Boer besorcht syn Hof end Erven,
Met hem sy haar vermaackt, d'wijll sy haar man moet derven.
Monsieur die crijgt de snuf, bespringt den boer in't velt,
En treckt van leer; maar Kees (heel onversaagt) sich stelt
Met steenen in postuyr. Ghy hebt myn Vrouw benomen
Haar eere (segt Monsieur); Kees kent het sonder schromen,
Ick sweer u segt Monsieur, t'is wel dat ghy't bekent,
G'had anders staande voet gesien u levens ent.