41.
Op Catrijntjens Verkrachtingh.So Ioncker (by geval) Catrijntjen krycht te pacht
In een bequaame plaats, en haar te soenen tracht
Iaa meer als dat bestaat; sy (weygerich) poocht te vluchten:
Hy bidt en smeect en dreygt: Sy luystert na geen suchten
Noch oock fijn dreygen vreest, maar kloecklijck tegen sett,
Sy schreeuwt en crapt en bijt, en dreygt hem met de wet
Die Schenders t'leven neemt. Hy (toornich) daarentegen,
Seer schielijck trect van leer, en sweert bysijnen degen,
Indien s'haar niet en voegt daadlick swijge still',
Dat hy na d'Ooste strandt voor eeuwig reysen wil.
Dat woort bedaart haar soo, dat sy haar stracx gaat voegen,
Maar (sect sy) t'is door cracht, en met mijn groot misnoegen.