Skip to content
1655

Epigrammata ofte winter-avondts tyt-korting

Jan Cruso

18. Mulieri ne credas, ne mortue quidem.Ey helpt doch de Vrouw', sy valt in on-macht siet. Ach arm, haar was ter werelt lievers niet. Dan was haar Man: wiens leven was haar leven, En met syn Doot wil sy den geest oock geven.

Sy seght dat haar de minste schade doet Wtstorten (licht) een foute-traanen vloet, Maar wat, ach wat kan dit verlies uytdrucken Dan dat haar droevich hert stracx berst in stucken: Dit droev' gekarm de Vrienden vreesen doet Dat (laas!) een Graf hun beyde dienen moet. Ach guychelrij! vergeefs was sulck medooghen Dewijl men haast sich leelick vindt bedrooghen: Wt al dees wee dit volghter eynd'lick uyt, Geen maant daar naa dees Iuffrouw is de Bruydt.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Epigrammata ofte winter-avondts tyt-korting · Jan Cruso · Poetry Cove