Davids psalmen

Psalm LXXII.

1.

Geef, Heer! den vorst uw recht in handen, En uw' gerechtigheid Aan 's konings zoon, die volk en landen, Ja de armen door beleid En recht gericht zal onderschraagen. De bergen zullen vreê, De heuvels billykhéden draagen Den volke t' aller steê.

2.

Hy zal 's verdrukten richter weezen, Der armen helper zyn, 's Verdrukkers drukker; dat ze u vreezen Zo lang of zonneschyn Of maan de volk'ren zal bestraalen. Hy zal, als 't wolkenat Op t' naagras, als een reegen daalen, Die 't land besproeit, bespat.

3.

In zyne dagen zal de vroome, De vrede in bloeije staan, Zelf tot de maan te niete kome. Zyn hoog gebied zal gaan Van zee tot zee, tot 's waerelds assen; En zy, die 't dorre en 't droog' Bewoonen, zullen, bloode als dassen, Neêrknielen voor zyn oog.

4. Zyns vyands rot zal 't stuifzand lekken. Het Tarzer vorstendom Zal, naast de Eilanders, tot hem trekken, Met Schébaas, Sébaas, om Aan hem hunn' schatten to vereeren. Voorts, alle vorsten t' zaam En heid'nen zullen zig verneêren, Dienstpleegende in zyn' naam.

5. Want die, nooddruftig, voor hem knielen, De hulpeloozen zal Hy redden, en der armen zielen Behoeden voor den val; Hy zal hunn' zielen zelf bevryden Voor listen en geweld; Hun bloed zal voor hem t' aller tyden Zeer dierbaar zyn geteld.

6. Lang léven zal hem nooit ontbreeken; Men zal hem 't moorse goud Aanbrengen, stadig voor hem smeeken Om zeegen en behoud. Een handvol graans, op 't hoofd der duinen, Zal ryke vrugten voên, Die ruisen als op Libans kruinen De hooge seed'ren doen.

7. Zy zullen bloeijend in de stéden Als 't kruid der aarde zyn: Zyn naam zal zyn in eeuwighéden, Zolang 'er zonneschyn

Of zon is, in geslachts geslachten; De volk'ren zullen t' zaam, Vol van zyn heil, hem zaalig achten, En roemen in zyn' naam.

8.

Geloofd zy Isr'els God, de Heere, Die wond'ren doet alleen; Lof zy den naame zyner eere Tot door alle eeuwen heen: Zyn heerlykheid vervulle al de aarde, Ja, amen. 't Zy bekend Dat Davids Psalmen, hoog van waarde, Als béden zyn ten end'.