Psalm XXIV.
1.
Al de aarde, met haar' ryken schat,
De waereld, 't geen ze in zig bevat,
Zyn 't werk van God, die ze op de meiren,
Op zeen en stroomen vast deed staan.
Wie zal tot zynen berg op gaan,
En staan in 't heiligdom des Heeren?
2.
Die, hand- en hert-rein, in 't gemoed
Noch iedelheid noch valsheid voed,
Zal 's Heeren zeegen met zig draagen,
En's Heilands heil, in eeuwigheid
Voor Jakobs zaad, voor hen bereid
Die recht God zoeken, na hem vraagen.
3.
Verheft, o poorten! 't hoofd om hoog;
Duurzaamste deuren! strekt ten boog'
Daar de Eerenkoning door mag treeden.
Wat Eerenkoning? De Opperheer,
Voorzien van 't allerscherpst geweer,
De uitmuntendste in heldhaftighéden.
4.
Verheft, o poorten! 't hoofd; en gy,
Duurzaamste deuren! doet als zy,
Ter intreê van den Vorst der eeren.
Wat Vorst der eeren is 't? wat Vorst?
Der heiren hoofd, dat kroonen torst,
Der Goden God, de Heer der Heeren.