Psalm LXVII.
1.
God zy, genadig, met zyn' zeegen
En aanschyns licht tot ons gewend;
Men kenne op aarde zyne wégen;
Den heid'nen zy zyn heil bekend.
Alle volk'ren, Heere!
Zullen, t' uwer eere,
Tot uw' roem bereid,
Vreugdezangen dichten;
Wyl gy hen zult richten.
In rechtmaatigheid.
2.
Gy zult op aarde uw' wégen wyzen
Aan alle volk, geslacht en taal.
De volk'ren zullen, Heere! u pryzen,
En lof toebrengen altemaal.
De aarde geeft haar' vrugten,
Nut, of tot genugten;
Onze God, doch 't best,
Zal ten zeegen weezen,
En men zal hem vreezen.
Van het oost in 't west.