Davids psalmen

Psalm XLI.

1.

Welzaalig by die zig verstandig draagt By een' dien 't onheil plaagt! Wyl hem de Heere, in nood en ongeval, Ook zeeker helpen zal: De Heer zal hem behouden, en, op aard' In zeegen, hoog vermaard Doen leeven, ja nooit overgeeven tot Een' buit aan 's vyands rot.

2.

God zal hem op het ziekbed hulpe biên, Zyn' kwaalen weg doen vliên. 'k Riep om genade, o Heer! genees myn' ziel, Wyl ik tot kwaad verviel. De smaad van myn' partyen komt hier by; Zy spreeken dus van my: Wanneer tog zal 't eens tyd zyn dat by sterf', En dat zyn naam verderf'?

3.

Komt één van hen om my to zien, zyn' taal Is valsheid altemaal; Zyn hert vergaêrt zig onrecht: gaat by heen, Hy zegt het schier elkeen. Myn, haaters, met gemompel, smeên my kwaad, En zeggen tot myn' smaad: Een schelmstuk kleeft dien kranken fynman aan, Dies by niet op kan staan.

4.

Myn vrind zelf, myn vertrouwling, die zig zat Aan myne beeten at, Heft teegen my de verz'nen op: Deer, Heer! Met uw' genade weêr, En rigs my op, zo zal ik hen dit leed Vergelden: want ik weet Dat gy my lieft, en dies, om mynen val, Party niet juichen zal.

5.

Gy heht my reeds in myne oprechtigheid Door uwe hand geleid, En plaatst my, voor uw vrindlyk aangezigt, Altoos in 't eeuwig licht. Lof zy den God van Isr'el, eeuwige eer Den allerhoogsten Heer, Zo lang en ver 't ondenkbaar eeuwig is; Ja, amen, 't zy gewis.