Skip to content
1733

Davids psalmen

Jan Belle

Psalm CXXIX.

1.

Zy hebben my van myne jeugd af aan, Zegge Isr'el nu, dikwils benerd, bevogten, Van jongs of veel benaauwdheid aangedaan; Terwyl zy my nogtans niet overmogten.

2.

Door ploegers is myn rug beploegd, doorsneên; Zy hebben zelf hunn' voren lang getoogen: De Heere, dock rechtvaardig, brak van één De touwen der godloozen, en hun poogen.

3.

Lag allen, die op 't heilig Sion vast Vol haat zyn, eens met schaamte rugwaarts vlieden, Als 't gras zyn, dat op stolp en daken wast, Het welk verdort aleer men 't hebb' to wieden;

4.

Waarmeê die maait zyn' hand niet vult, noch hy Die garven bind zyn' arm, noch wie die wégen Betreed, ooit zegt: Gods zeegen zy u by: Wy wensen u in 's Heeren naam den zeegen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Davids psalmen · Jan Belle · Poetry Cove