Psalm VI.
1.
O God! doe my de slagen
Van uwen toorn niet draagen;
Kastyd my niet, vergramd;
De zon van uw' genade
Beschyn' my niet te spade:
Want ik ben als verlamd.
2.
Genees my: want myn' beenen
Zyn schier door smert verdweenen;
Myn' ziel is zeer verschrikt.
Keer, Heer! hoe lang zal 't weezen
Eer gy, tot hulp verreezen,
My redding hebt beschikt?
3.
Verlos my, zelf om réden
Van uw' goedgunstigheden:
Want uw' gedagtenis
Is in de dood vergeeten:
Wie zal uw' roem uitmeeten
Als hy begraaven is?
4.
Ik doe, door 's herts beklemmen,
's Nagts bed en bedsteê zwemmen,
Doornat van myn getraan;
't Verdriet heeft dus myne oogen
Doorknaagd, veroud, doen droogen,
Door hen, die my weêrstaan.
5.
Weg all' die 't onrecht werken:
Want God, wiens oor 't kon merken,
Heeft myn geween gehoord;
Hy hoorde na myn smeeken,
En zal my troost in spreeken,
Wyl hem myn' beê bekoord.
6.
Nu zullen myn' bestryders,
Lust, rust en heil benyders,
Bevangen zyn van schrik,
En, voor den arm des Heeren,
Beschaamd te rugge keeren,
Zelf in een oogenblik.